| دلایل تاخیر در برگزاری جشنواره فرهنگ اقوام ایرانی ( چلعکس ) منوچهر تتری دبیر جشنواره ملی عکس فرهنگ اقوام ایرانی (چلعکس) با ذکر دلایل تاخیر در امر اطلاع رسانی این جشنواره، اسامی راه یافتگان را اعلام کرد. به گزارش " پایگاه عکس چیلیک " منوچهر تتری دبیر و عضو هیات داوری این جشنواره در خصوص به تعویق افتادن مراحل اجرایی جشنواره و تاخیر در امور اطلاع رسانی به شرکت کنندگان، ضمن عذرخواهی از سایر مخاطبین به جهت تاخیر صورت گرفته، اعلام کرد:پس از شیب و نشیب های غیر قابل تحمل و باور! در نهایت قرار است انجمن سینمای جوانان ایران دفتر ایلام با همکاری دانشگاه پیام نور دره شهر با یک پنجم اعتبار لازم برای برگزاری جشنواره هایی اینگونه، در نیمه دوم بهمن ماه سال جاری با تغییرات و جرح و تعدیل های پیش بینی نشده ناشی از عدم مساعدت مالی و بی مهری و بی قولی برخی از مسئولین مربوطه و حامیان (اسپانسرها) جشنواره ملی عکس فرهنگ اقوام ایرانی(چلعکس) را برگزار نماید. همچنین ایشان درباره نتایج جلسه ارزیابی و داوری جشنواره اظهار داشت: از میان 1517 قطعه عکس رسیده به دبیرخانه، تعداد 40 قطعه عکس از 24 عکاس ایرانی به بخش نهایی این مسابقه راه یافت که از این تعداد 5 قطعه عکس در بخش های مختلف جشنواره به عنوان آثار برتر معرفی و حائز رتبه و دریافت جایزه خواهند شد. تتری همچنین در خصوص عکس هایی که موفق به راهیابی به بخش نمایشگاه نشده اند اعلام کرد: تمامی آثار چاپ شده و راه نیافته به بخش مسابقه همراه با هزینه چاپ، به شرکت کنندگان برگشت داده می شود. دبیرخانه جشنواره عکس فرهنگ اقوام ایرانی (چلعکس) اسامی عکاسان راه یافته به بخش نهایی جشنواره را به این ترتیب معرفی کرد: امیر عبیداوی، علیرضا عطاریانی، فرزاد آریان نژاد، سید حسین چراغی، ابراهیم کوچکی، جمشید فرجوند فردا، مهدی نورمحمدی، داوود کهن ترابی، محمد محمدزاده، مهدی معصومی گرجی، پوریا خلجی، فرامرز میراحمدی، نوید ریحانی، ساسان جوادنیا، سیروس لطیفیان، کاظم حسینی، مسعود رضایی، شرفعلی رحیمی، علیرضا عباسی، داوود ایزدپناه، حامد نیرومندقوچانی، مجتبی عابدینی، محسن سعادت نصری، سیدعلی حسینی فر. داوری این جشنواره برعهده آقایان: جواد پورصمد، منوچهر تتری و سعید فلاح فر بوده است. سایر اخبار تکمیلی پیرامون مراحل بعدی برگزاری این جشنواره بلافاصله پس از دریافت از دبیرخانه منتشر خواهد شد. |
| اسامی عکاسان راهیافته به جشنواره " چلعکس " اعلام شد
چلعکس نخستین جشنواره ملی عکس فرهنگ اقوام ایرانی
از میان 1517 عکس دریافتی 40 عکس در بخش اصلی و 30 عکس در بخش جنبی به بخش مسابقه جشنواره راه یافت که عکاسان هر دو بخش به مدت 3 روز میهمان جشنواره خواهند بود واز این تعداد اثر در هر بخش 3 اثر حائز دریافت جوایز اول تا سوم و تقدیر خواهند شد. همچنین به 5 نفر از راهیافتگان هر دو بخش در بخش کارگاهی مبلغ 20میلیون ریال وجه نقد به همراه لوح تقدیر جشنواره اهدا میگردد و به تمامی راهیافتگان لوح سپاس اهدا میشود. ضمنا هزینه چاپ آثار تمامی عکاسانی که آثارشان در بخشهای اصلی و جنبی پذیرفته نشده است عودت داده میشود.زمان برگزاری جشنواره و مراسم اهداء جوایز به زودی اعلام خواهدشد
اسامی عکاسان راهیافته: بخش اصلی: "چلعکس" 1- امیر عبیداوی 2– علیرضا عطاریانی 3 – فرزاد آریان نژاد 4- سید حسین چراغی 5 – ابراهیم کوچکی 6 – جمشید فرجوند فردا 7- مهدی نورمحمدی 8- داوود کهن ترابی 9- محمد محمدزاده 10- مهدی معصومی گرجی 11- پوریا خلج 12- فرامرز میراحمدی 13- نوید ریحانی 14- ساسان جوادنیا 15- سیروس لطیفیان 16- کاظم حسینی 17 – مسعود رضایی 18- شرفعلی رحیمی 19- علیرضا عباسی 20- داوود ایزدپناه 21- حامد نیرومند قوچانی 22- مجتبی عابدینی 23- محسن سعادت نصری 24- سید علی حسینی فر عکاسان راهیافته بخش جنبی: 1- پرستو ناصری 2- علی کریمی 3- مریم ریشهری 4- علی شکری 5- داوود غلامی 6- فرزاد لطفی 7- طالب رماوندی 8- شمس الله قنبرزاده 9- کاوه اسپهریان 10-رضا رادپور 11-محمد علی صباغی 12-زینب روستایی 13- یکتا نوربخش 14- ابوذر بذری 15- مهران جنتی |
| نخستین جشنواره ملی چلعکس موضوع: فرهنگ اقوام ایران زمین شامل: آداب و رسوم و آیینهای ملی ومذهبی/سنتها وباورهای محلی و بومی/مراسم های شادی و عزاداری ها/نوع پوشش /تغذیه و ...
|
| شعراء ایلام شعراء
شاکه و خان منصور شاکه و خان منصور نامشان با هم آمیخته و ملازم هم بوده که گویا یکی به منزله اسم و دیگری شهرت آن است.در مورد اصل و نسب این دو مرد شاعر روایات گوناگونی وجود دارد که نتیجه آنها این است که شاکه اهل صالح آباد مهران و پیشه اش بزاز و دوره گرد و یک فروشنده بوده است خانمنصور اهل و ساکن ایوان غرب(1105 هجری قمری) و از ضابطان،حاکمان و خوانین ایوان بوده است(کلهر-ماهیدشت-تیلاور-ایوان).روایت می کنند که شاکه مردی کچل،ضعیف اما بذله گو و شوخ طبع و خان منصور مردی خوش سیما،شکیل،تنومند و نیرومند ،اهل سیاحت و شکار و گویا باسواد بوده است،هر دو نفر طبع شعر و ذوق و شوری خاص داشته اند و علت اصلی آشنایی و بعد دوستی و انیس و مونس یکدیگر شدن را همان طبع روان و ذوق شعری مشترک دانسته اند. میر نوروز پیش کسوت شاعران ایلامی میر نوروز است که او را میر نوروز دهلرانی هم گویند در مناطقی از ایلام همچون دهلران و دره شهر درباره شعر،شهرت،مکتب،زندگی و محل سکونت او روایات گوناگون و اختلاف نظر های چشمگیری وجود دارد حال زمان تولد و عصر حیات و مراحل زندگی و اصل و نسب میر نوروز با استناد مقدمه دیوان و اشعار او میر نوروز از طایفه میرهای دره شهر و از اعقاب میر شاهوردی خان فرمانروای مقتدر لرستان در دوران سلطنت شاه عباس کبیر است.چانچه می دانمیم شاهوردی خان با همه افراد خاندانش در سال 1006 هجری قمری به فرمان آن پادشاه کشته شدند ولی توانست کمی قبل از ورود پادشاه صفوی به خرم آباد یکی از زنان خود را که دختر والی هویزه بود توسط برادرانش به خانه پدر فرستند.این زن در خانه پدر دو قلو پسر زایید که نام یکی را احمد و دیگری را نیدل نهاد و میر نوروز از نوادگان احمد است بنابر قرائن میر نوروز در عهد سلطنت شاه طهماسب دوم مقارن با هجوم افاغنه و ظهور نادر شاه افشار می زیسته است غلامرضا ارکوازی ایل و تبار غلامرضا،ارکوازی(بخش چوار) ایلام است.از تاریخ تولد و مرگ او اطلاع دقیق و منبع موثقی در دست نیست فقط معلوم است که در دوره فتحعلی شاه قاجار بوده است حسن خان والی با سال 1219 هجری قمری طی حکمی او را به ریاست یا کدخدایی طایفه ارکوازی منصوب کرده است حال اگر سن تقریبی او در آن سال حدود 30 سال تخمین زده شود سال تولد او 1189 هجری قمری است.پدر غلامرضا خان ملا و اهل خط و کتاب بوده است و در تربیت فرزندش غلامرضا از هیچ کوششی دریق نکرده است.غلامرضا علاوه بر آموزش و تحصیل علوم زمان خود فنونی همچون سوارکاری،تیراندازی،شکار و جنگلداری را آموخته است غلامرضا ارکوازی را به لحاظ موقعیت و شکوه و جلال و تمکن مالی اش غلامرضا خان هم می گفته اند. او با دختری عموی خود ازدواج کرده و دو پسر به نام محمد رضا و احمد خان داشته است همانطور که در مقدمه شعر باوه یال آمده احمد خان در جوانی بر فراز کوه باوه یال بر اثر مارگزیدگی فوت کرده است. از غلامرضا خان دیوانی جمع آوری شده که شامل مناجات نامه که که به 24 بند معروف است در ثنای ائمه اطهار و پیامبر گرامی اسلام سروده شده است البته شعر باوه یال این شعار که برای مرگ فرزندش احمدخان سروده از محبوبیت خاصی برخوردار است غلامرضا خان در غربت فوت می کند و بر اساس سنت گویا وصیت می کند که جنازه اش را به عتبات عالیات عراق(نجف) منقل می کنند نوره و ممالی(نور محمد و محمد علی) در مهره کم رنگ از رشته گسسته شعر مردان همسرا از دیار ایلام،دو مرد مجهول الهویه«نوره و ممالی)است.طبق دیوان این دو از مناطق ملکشاهی و ایوان که قرنها پیش ساکن پشتکوه (ایلام)بوده اند.آنها با هم دوست،همراز،همسفر، و همسرا بوده اند اما متاسفانه از زندگی و اسلاف و اخلاف و آثار انها جز ابیاتی پراکنده به زبان کردی چیزی در دست نیست و این ابیات هم سینه به سینه از زبان و زمان آنها نقل و در میان مردم رایج و مشهور شده است. غلامعلی باوانه باوانه از طبع شعری زیبا و روان به زبان کردی ملکشاهی که به کردی کلهری بسیار نزدیک است برخوردار بوده و اشعار فراوانی سروده است،اما چون در آن زمان،افراد با سواد در منطقه محل زندگی او و ایلام اندک بوده و شعرو شاعری هم اعتباری نداشته است لذا جز ابیاتی پراکنده آن هم هدر سطحی ساده که به وسیله افراد و بستگان نزدیک او سینه به سینه به نسل امروز منتقل شده است
ذوالفقار ذوالفقار فرزند آقا بیگ نوه اقبال خان جد بزرگ طایفه اقبالی زرنه ایوان است معاصر عصر ناصر الدین شاه قاجار می زیسته است.همچون دیگر گمنامان دیار محروم ایلام از زندگی نامه ذوالفقار منبع و مدرک و اطلاع دقیقی در دست نیست اما معلوم است ذوالفقار شاعری خوش ذوق بوده طبعی سلیم و زبانی روان داشته است و به دو زبان فارسی و کردی شعر می سروده است همچنانکه گفته شد پدرش آقا بیگ هم شاعری خوش گوی بوده است گواه شعر و شاعری ذوالفقار اثری مکتوب به خط نستعلیق به نام اوست این اثر نسخه ای است خطی با جلدی از پوست آهو که اعقاب و نزدیکان شاعر از آن نگهداری می کنند ترکه میر ترکه میر ایلامی بوده و شاید از طایفه میر های دره شهر و یا دهلران بوده است نام ترکه با نجف قرین و شناخته شده است ترکه میر شاگرد نجف بوده و بیشتر عمرشان را در کنار همدیگر در ایوان و ایلام به سر برده اند و بکرات همسرایی کرده اند نقی آزاد شوهانی ملا رستم ایلامی اکبر مظفری ملا یاری بگ سارایی ملا یاری بگ سارایی فرزند سارابگ متولد 1292 شمسی وفات 1376 اهل روستای میدان میشخاص ایلام است همانطور که از عنوانش پیداست از ملایان به مکتب رفته های معدود و انگشت شمار زمان خود بوده علاوه بر تحصیل علم و دانش در حد با لاتر از سواد مکتبی مدتها کار آموزش و تعلیم را بر عهده داشته است با قرآن و احادیث آشنا بوده و کتابهای دینی و تاریخ پیامبران و امامان و اهل بیت را مطالعه نموده است و به خدا و پیامبر و ائمه(ع) اعتقادی راسخ داشته است عجم میر باقر سلیمان نژاد سلیمان نژاد در راه بازگشت از آبادان به ایلام بر اثر سانحه بی رحم رانندگی در روز 18 شهریور 1356 دیار فانی را ترک کرد ولی محمد امیدی در همان دوران نوجوانی به سرون شعر با زبانهای کردی کلهری و لکی پرداخت از بهترین نمونه های اشعار او شعر حماسه میمک که به دلاوریهای و شجاعت های هم طوایف خود ایل خزل در دوران آزادی سازی میمک است می پردازد علی اصغر عباسی(آرام) عباسی شاعری خوش ذوق و خوشخو،صیادی چابک،یار غار و صحراو طبیعت قصه پردازی بذله گوست.او در شاعری تخلص آرام را برای خود انتخاب می کند زیرا فردی آرام و صبور است ستایش و تمجید را فقط شایسته خداوند پیامبر و ائمه(ع) می داند ستایشگران گزافه گوی را سرزنش می کند او دارای کلامی روشن و جذاب است.به زبان کردی ایلامی مایل به کلهری شعر می گوید شعرش بی ریا و بر دل می نشیند او از مناظر طبیعت،اشخاص،شهرها و ... توصیف می کند.از اشعار زیبا و دلنشین او می توان به شعر تخت خان،وژدرون،مانشت و قلارنگ که همگی در وصف طبیعت و خاطرات خود در این مناطق نام برد. خداداد رضائی
خداداد رضایی فرزند ابراهیم متولد 1314 هجری شمسی ساکن روستای زنجیره سفلی است میزان تحصیلاتش کمتر از ششم ابتدایی قدیم است و حدود ده سال قبل از انقلاب اسلامی سرودن شعر را به زبان کردی کلهری آغاز کرده است.شعرش همچون خودش ساده و بی ریا و به دور از هر گونه تکلف و ابهام است او عمرش را در کار کشاورزی و دامداری سپری کرده است مضمون شعر رضائی بیشتر وصف در مورد مسائل انقلاب است.بیشتر ابیات او نظم است تا شعر و بیان و شعر او نمی تواند آیینه زندگی اجتماعی زمانش باشد. حشمت منصوری حشمت منصوری جمشیدی فرزند رستم ساکن ایلام از طایفه بزرگ کرد و از تیره تشمال دوستعلیوند است تاریخ تولد او 1315 و میزان تحصیلاتش زیر دیپلم قدیم است فردی خوش خلق،خوش سخن و درونی پر از صفا و صمیمیت دارد منصوری حدود 34 سال رسالت انسان ساز معلمی را بر دوش کشیده و سالهای مربی هنر و هنر دوستان و دانش طلبان بوده است او در رشته نقاشی رنگ روغن، سیاه قلم و مینیاتور دارای مهارتی خاص است.منصوری در سرودن شهر به زبان کردی لری و فارسی طبعی و زیبا و روان دارد و اشعار کردی او مورد توجه بسیاری از مردم ایلام واقع شده است.او همچون دیگر شعرای کردی سرا،اشعار خود را در قالب مثنوی و با مضمون عشق،مناجات و وصف و... سروده است که هموراه مورد پسند و نقل محافب بزرگان و عاشقان شهر و ادب این دیار بوده است صادق سلیمان نژاد فرزند باقر متولد 1323 ساکن ایلام دارای تحصیلات دیپلم است او همچون پدرش شاعری تواناست و ذوقی لطیف و احساسی پر شور دارد او از سال 1364 به بعد به طور جدی سرودن شعر به زبان کردی و فارسی را آغار کرد مضمون اشعار او عشق،عرفان و مرثیه است او همانند پدرش در قالبهای مختلف سخن سرایی کرده مجموعه اشعارش به قلم خودش کتاب شده و برخی از اشعارش نیز در مجلات و هفته نامه چاپ شده است شاعری در میان خانواده سلیمان نژاد را باید امری فطری و ارثی دانست چرا که دختران صادق سلیمان نژاد(زهره و زهرا)هم در نوع خود در ردیف شاعران جوان و طراز اول کشور قرار دارندتوانای صادق سلیمان نژاد بیشتر در سرودن غزل و مثنوی است دکتر ایرج خالصی زندگینامه: پانزدهم شهریور 1342 در ایلام متولد شد، از سن 19 سالگی تاكنون ساكن تهران است. تحصیلاتش را تا مقطع كارشناسی ارشد ادبیات فارسی ادامه داده، از سال سوم دبیرستان شروع به شعر گفتن كرده است. اولین اثر منتشرشده او چهارپارهای با موضوع جنگ و اولین اثر او كه بهطور مستقل چاپ شده «آرزوهای واپسین» (سال 69، انتشارات همراه) بوده است. آثار: مرثیه روح، آوازهای واپسین، حتی اگر آیینه باشی، سالهای تاكنون، نگاهی به شعر معاصر ایران، بررسی شعر پایداری ایران و جهان، زنبیلی از ترانه، گزیده ادبیات معاصر شماره 7 (نیستان) عبدالجبار کاکایی دکتر ایرج خالصی فرزند مرحوم حاج عبدالعلی خالصی متولد 1326 از نخستین شاعران و سرایندگان شعر معاصر در استان ایلام است.او شاعری توانا و ادیبی سخنور است و سالهاست که شعر و فرهنگ و ادب ایلام را با زبان و قلم رسا و شیرین خود مزین کرده است.خالصی به زبان فارسی و کردی شعر می سراید بیشتر اشعارش در قالب مثنوی و مضمون اشعارش عشق و عرفان وصف و مسائل اجتماعی و ... است..دکتر خالصی اکنون در تهران به شغل وکالت می پردازد.شعر خالصی روان ساده و عوام فهم است و دارای آهنگ موسیقی ویژه ای است. صادق سلیمان نژاد علی اصغر عباسی معروف و متخلص به آرام فرزند گل مراد متولد 1312 هجری شمسی کارمند بازنشسته وزارت نیرو ساکن ایلام است. ولی محمد امیدی فرزند عظیم در سال 1301 هجری شمسی در میان ایل خزل ایلام دیده به جهان گشود دوران کودکی و نوجوانی را در دل دامنه های زاگرس در بیاو برو ییلاق و قشلاق های غرب کشور گذراند که همن عوامل باعث شده نتواند به تحصیل و کسب دانش بپردازد. ولی محمد امیدی«حماسه سرای میمک» باقر سلیمان نژاد در سال 1301 در ایلام متولد شد تحصیلات خود را تا پایه ششم و بعد تا سوم دبیرستان که عالی ترین درجه تحصیل در ایلام آن زمان بود را ادامه داد او در همان دوره نوجوانی علاقه خاصی به شعر و شاعری داشت.سلیمان نژاد مردی متواضع،متدین،پایبند به فرایض دینی و از محبان و مداحان خاص اهل بیت و خاندان عصمت و طهارت(ع) بود.درد درمند را حس می کرد و در رفع نیازها و مشکلات ضعیفان از هیچ کوششی دریغ نمی کرد.باقر سلیمان نژاد بر هواهایی نفسانی خود غالب بود و دارای فکری سالم و اندشه ای پاک بود زیرا در اشعار او بیتی نمی توان پیدا کرد که مضمون مبتذل و یا عشق مادی و دنیا طلبی و طعنه و حرص و هجو داشته باشد.او از پیشکسوتان شعر ایلام است که در قالبهای مثنوی ،قصیده،مسمطهای تضمینی و ... شعر سروده است و در مضامینی همچون عظمت خداوند،معراج و نعت پیامبر منقبتهای متنوع،نوحه سینه زنی و ... طبع آزمایی کرده و سرافراز گشته است عجم میر فرزند میرزا محمد خان تیمور پور از طایف میرهای دره شهر است،عجم قدیمی ترین شاعر منطقه دره شهر است . باید او را پدر شعر دره شهر نامید.عجم دارای ذوق و جوشش درون و طبع شعری روان بوده است او با بینشی خاص و مهارتی عجیب اشعار زیبایی را سروده است که گاه رنگ سیاسی و بدبینی او نسبت به رژیم ستمشاهی در اشعار او کاملاً هویدا است عجم میرزا متعرضان زمان خود به عمال حوکتی و دولت وقت بوده است و طوری که روایت می کنند پدر عجم میرزا محمد خان تیمور پور هم با دستگاه حکومتی وقت مخالف بوده و او را به بجنورد تبعید کرده اند و سالها در زندان به سر برده است عجم میر هم به آذربایجان تعبید شده و گویا در اواخر عمر در زندان نابینا شده است.بنابر روایت او در زندان و تبعید چنان مورد شکنجه و آزار کرده اند که کور شده است. اکبر مظفری فرزند میر احمد متولد 1250 هجری شمسی ساکن ایل ارکواز ایلام است که در تاریخ 1374 دار فانی را وداع گفت.او دارای ذوق و طبع شعری روان و در مضماین گوناگون به زبان کردی و کلهری شعر سروده است.از اشعارش پیداست که به مولا متقیان حضرت علی(ع) علاق خاص داشته.مظفری در وصف معشوق هم سخن سرایی کرده است گاهی در شعرش تصاویر و مواردی را ذکر کرده که فقط در عالم خیال و اندیشه او رخ داده است یکی دیگر از از بلبلان خاموش گلزار شعر و شاعری ایلام ملا رستم ایلامی است،چنانکه از نامش پیداست او به مکتب رفته و اهل سواد و دانش بوده و معاصر حسینقلی خان والی پشتکوه در زمان حکومت ناصر الدین شاه بوده است.او از ملایانی بوده که به دیگران آموزش داده و اهل ایلام بوده و اخلاف و اعقاب او هم اکنون ساکن ایلام هستند متاسفانه از زندگی او هیچ سند و مدرکی و حتی اطلاع دقیقی در دست نیست با توجه به نمونه هایی که از شعر او جمع آوری شده او به زبانهای محلی کردی ایلامی نزدیک به کلهری،لری و لکی طبع آزمایی کرده است و مضمون اشعار موجود او وصف و عشق و انتقاد از عوامل حکومتی زمان خود به صورت طنز و هجو است. نقی آزاد شوهانی فرزند آقاجان در سال 1262 شمسی در ایل کلهر متولد شد و در سن 65 سالگی 1327 شمسی در اسلام آباد دار فانی را وداع کرد.شوهانی در سرودن اشعار در قالبهای گوناگون و با مضامین متعدد دستی قوی و زبانی روان و توان داشته است او دارای آثار ارزنده ای به زبان فارسی و کردی است.نقی آزاد،حماسه ایل کلهر را بر وزن شاهنامه فردوسی در حدود دوازده هزار بیت به زبان فارسی سروده است اثر دیگر او ترجمه کلهر نامه به زبان کردی است و علاوه بر اینها دیوان اشعار او شامل غزلیات،قصاید و ...که بالغ بر هفت هزار بیت است گویند خود شاعر آن را در نجف اشرف نزد یکی از متولیان وادی سلام به امانت گزارده است از دیگر شاعران گمنام و درخشان در عرصه شعر و شاعری در استان ایلام ترکه میر است که قرنهاست خار و خاشاک و یس توجهی و غبار فراموشی،نام و شعرش را مخفی و گمنام ساخته است. غلامعلی باوانه فرزند محمد رحیم از طایفه رسولوند قلعه جوق ملکشاهی است او را هم عصر غلامرضا خان ارکوازی می دانند.او فردی مومن،مذهبی و دارای اعتقادی راسخ به خدا و پیغمبر و اهل بیت عصمت(ع) بوده است.وی به امکانات اندک زندگی قانع و دنیوی قانع بوده است و کراماتی را هم به او نسبت می دهند.متاسفانه غلامعلی از نعمت سواد و دانش محروم بوده،ولی سطح آگاهی و فرهنگ او نسبت به اکثر مردم زمان و مکانش بسیار بالاتر بوده است یکی دیگر از گمنامان توانا در قلمرو شعر و اندیشه و سخنوری از دیار ایلام،آقا بیگ است.آقا بیگ فرزند قاسم نوه اقبال خان جد بزرگ طایفه اقبالی بخش زرنه ایوان از توابع شهرستان ایوان است.شگفت آنکه نام و شهرت شاعری آقا بیگ در استانهای همچون کرمانشاه و کردستان شناخته شده است و در آثار آنها مکتوب است،اما در دیار و حتی زادگاهش کسی او را نمی شناسد و از شعر و شاعری او اطلاعی ندارد آقا بیگ از دیگر شاعران کردی گویی ایلام امروز و پشتکوه لرستان نجف است.او شاعری توان و مشهور و دارای ذوقی ممتاز بوده است از حیث شخصیا اجتماعی فردی موجه و دارای احترام بوده است .او در میان ادبیات قلم و سخن که در آن روزگار بسیار اندک بوده اند او جایگاه و پایگاهی خاص برخوردار بوده و همه از او وشعرش با اکرام و اعزا یاد کرده اند در مناطق مختلف استان ایلام نام نجف با شاعری دیگری به نام ترکه میر رایج و مشهور است. نجف غلامرضا ارکوازی فرزند حسن بگ،زادگاهش سرچفته جزء منطقه ای به نام «بان ویزه» است که هنوز روستایی به این نام در منطقه چوار از توابع شهرستان ایلام وجود دارد
|
|
| نویسندکان ایلامی
|
| ترانه های محلی ایلام ترانه های محلی ایلام
هوره این ترانه به گویش کردی و به صورت تک خوانی اجرا می شود و در بین عشایر ایلام و کرمانشاه رواج دارد.هوره از ترانه های قدیمی است که احتمال می رود موبدان زرتشتی هنگام نیایش در کنار آتشگاه به خواندن متون زرتشتی می پرداخته اند و امروزه به نام هوره خوانده می شود.در حال حاضر نیز در بین ایلات و عشایر مردان و زنان دور آتش می نشینند و شروع به خواندن هوره می کنند. اشعاری که در هوره خوانده می شود معمولاً ده هجایی و غالباً با مضامین تغزلی و حماسی است. گورانی ترانه های شاد با مضامین عاشقانه،اجتماعی حماسی است که با موسیقی اجرا می شود. ساریخوانی ترانه های با آهنگی سوزناک با لهجه لری است که با کمانچه اجرا می شود.مضمون آن عاشقانه است. سیت بیارم سیت بیارم یا بین عروس مراسم آواز خوانی دسته جمعی است که در جشنهای عروسی خوانده می شود.در کردی این ترانه به هیومیه و در لری به سیت بیارم موسوم می باشد. بزران بزران ترانه ای است که با گویش کردی و لکی خوانده می شود.با آنکه مضمون ترانه حالت شکایت دارد ولی آهنگ ترانه شاد است. سوزه سوزه این ترانه که به معنی سبزه با نمک است به گویش کردی و لکی خوانده می شود. کشکله شیرازی این ترانه به معنای کوچولوی شیرازی است که لهجه لری خوانده می شود. از شاخص ترین رقص های کردی ایلامی می توان به نمونه های زیر اشاره کرد که با آهنگ ها و مزامین خاص خود اجرا می شوند:چپی-فتای-سه جا الپه ر-سی سما-الپه رگه-شانه شکی
|
| موسیقی محلی در ایلام موسیقی محلی در ایلام
موسیقی سنتی در ایلام موسیقی با حالات مختلف خود وسیله گویایی است تا غم ها،شادی ها،رویداد های حماسی،اجتماعی و انسانی مردم را بیان کند.این مولودی ها به طور کلی در عین سادگی،حائز مشخصه ها و کیفیات پر ارزشی هستند.اشعار آنها حاوی نکته هایی است از عشق،محبت،نفرت،انساندوستی،احساسات ملی و میهنی،گذشت و شهامت و خلاصه تمام معیارهای اخلاقی و انسانی با بیانی ساده اما زیبا و پر معنی این مردمان با طبیعت اطرافشان مانوس هستند و زندگی را گر چه سطحی و کم عمق ولی بدون واسطه لمس می کنند و متناسب با درک و اندیشه خود از آن تاثیر می پذیرند.آنها با شادی ها و غمها از نزدیک آشنایی دارند و خوشی ها و ناگواری های طبیعت،کیفیت زندگیشان را دچار هیجان و افسردگی می نماید آنچه که حائز اهمیت است نوازندگان این خطه با نوای ساز خود توانایی بروز این احساسات شور انگیز را دارند. در موسیقی محلی ایلام دو ساز غالب مورد استفاده در اکثر مناطق دوزله و سرنا است که معمولا دوزله به همراه تنبک،و سرنا به همراه دهل در مراسمات مختلف شادمانه و عزا نواخته می شود.در شهرستانهایی که در همسایگی استان لرستان قرار دارند کمانچه نیز نواخته می شود. دوزله دوزله از دوتا نی نازک لوله ای شکل که به طور موازی به هم الصاق شده یا به هم بسته و محکم شده است ساخته می شود.هر یک دارای قمیش یک زبانه و مستقل از دیگری است.در طول هر لوله شش سوراخ تعبیه شده به طوری که سوراخها همواره در کنار هم قرار می گیرند.دوزله سازی محلی و از انواع بادهای یک زبانه ای است.در بعضی از نقاط ایران این ساز را جفته یا جفتی می نامند.پیپ یا پیفنگ، لوله ای است به قطر یک سانتیمتر و طول 5 سانتیمتر و در وسط بریده گی که از عرض در آن به وجود آمده تشکیل شده است که قمیش گفته می شود.دوزله با دو نای دارای صدای شورانگیز است که معمولاً در مراسم جشن توماً با سازهای دیگری چون ضرب نواخته می شود و بر روی لوله های ساز قرار می گیرد.در قدیم دوزله از استخوان یا شاه پر عقاب ساخته می شده که امروزه چندان مرسوم نیست.برای ساختن آن ابتدا دو عدد استخوان باز را مدتی در آب می جوشانند تا مغز استخوان بسهولت و به طور کامل خارج شود.آنگاه استخوانهای خالی شده چند روز در آب سرد سپس استخوانهای مزبور را به وسیله میله های فلزی سرخ شده پاک و صاف می کنند.سپس استخوانهای مزبور را به وسیله نخ یا زه و به کمک موم در جوار یکدیگر به طور هم سطح قرار می دهند. طرز نواختن دوزله نواختن این ساز به وسیله سه انگشت سبابه-وسطی-بنصر هر دو دست عملی می شود.انگشت های شست هر دو دست به منظور نگهداری ساز در قسمت تحتانی آن قرار می گیرد.سه انگشت هر دست طوری روی سوراخهای ساز واقع می شود که دو سوراخ هم ردیف را که روی دو لوله استخوانی تعبیه شده اند بگیرد.نوازنده قسمت قمیش ساز را در داخل دهان قرار داده و در آن می دمند. دهل این ساز متشکل است از استوانه کوتاهی از جنس چوب بلوط،چنار و گاهی از چوب گردو که قطر دایره آن حدود یک متر و ارتفاع آن 25 تا 30 سانتیمتر است و بر دو سطح دایره ای شکل جانبی آن پوست کشیده شده است.بر دو نقطه از بدنه استوانه دو انتهای تسمه ای ثابت شده که نوازنده هنگام نواختن آن را به گردن می اندازد و به این ترتیب دهل در جلوی سینه و شکم او طوری قرار می گیرد که سطوح پوست دار در جوانب راست و چپ واقع می شوند.نوازنده در دست راست خود چوبی به شکل عصا ولی کوتاهتر از عصا و در دست چپ ترکه ای نازک و بلند می گیرد و با آنها بر روی سطوح پوستی می کوبد یا اینکه ترکه را به پوست چپ می چسباند و با عصا به پوست راست می کوبد صدای این ساز ارتفاعی نا معین دارد.دهل سازی کاملاً محلی و بیشتر با سرنا نواخته می شود.
|
| نخستین اردوی گروه عکاسی نخستين اردوي عکاسي گروه عکس 2×2 در شهر تاريخي دره شهر اين گروه نو پا نخستين اردوي عکاسي خود را با موضوع مستند اجتماعي در روستاهاي شهر تاريخي سيمره آغاز کرد اين گروه زير نظر NGO مهرگان فعاليت خود را رسماً آغاز کرده است عکاسان حاضر در اردو : منوچهر تتري – حسين چراغي – شرفعلي رحيمي – کوروش رشنو
|
| جشنواره عکس آب و آفتاب جشنواره عکس آب و آفتاب جشنواره بزرگ عکس و آفتاب اسفندماه سال 89 در سد و نيروگاه سيمره واقع در شهرستان تاريخي دره شهر برگزار مي شود علاقمندان به شرکت در اين جشنواره جهت کسب اطلاعات بيشتر ميتوانند با دبير جشنواره تماس حاصل نمايند. تلفن همراه دبير جشنواره : 09183420329 |
| تقویم |
|
|
| منوی لینک | ||||||||||
هدایتگر نمایش صفحه اصلی لینک ها نمایش لینک ها با باردید بیشتر نمایش لینک ها با امتیاز بیشتر مشاهده تمام شاخه ها نمایش همه لینک هاشاخه ها وبلاگهای عکاسی (2) دوستان (3) سایتهای ایلام (3) سایتهای عکاسی (5)لیست جدیدترین ها
|
||||||||||
| آنلاین |
|
مهمان: 2 کاربر: 0 در این صفحه: 2 تعداد کاربران: 68, جدیدترین کاربر: photographer |
عکس ایلام " خانه ای برای عکاسان ایلام "
به گزارش " پایگاه عکس چیلیک " منوچهر تتری دبیر و عضو هیات داوری این جشنواره در خصوص به تعویق افتادن مراحل اجرایی جشنواره و تاخیر در امور اطلاع رسانی به شرکت کنندگان، ضمن عذرخواهی از سایر مخاطبین به جهت تاخیر صورت گرفته، اعلام کرد:





.jpg)

