ایلام شناسی
استان ايلام
استان ايلام يکي از استانهاي کشور ايران است که در باختر اين کشور و در ناحيهاي کوهستاني و نيمه گرم قرار گرفتهاست. مرکز اين استان شهر ايلام است استان ايلام از غرب با کشور عراق، از جنوب با استان خوزستان، از شرق با استان لرستان و از شمال با استان کرمانشاه...
استان ايلام
استان ايلام يکي از استانهاي کشور ايران است که در باختر اين کشور و در ناحيهاي کوهستاني و نيمه گرم قرار گرفتهاست. مرکز اين استان شهر ايلام است استان ايلام از غرب با کشور عراق، از جنوب با استان خوزستان، از شرق با استان لرستان و از شمال با استان کرمانشاه همسايهاست.
اين استان از استانهاي جنگلي ايران است و به خاطر زيبايي طبيعتش از آن با نام عروس زاگرس نيز ياد ميشود. پيش از دوره رضاشاه به اين ناحيه پشتکوه لرستان ميگفتند.
پيشينه
نام منطقه استان ايلام در زمان باستان، اريوجان بودهاست. در جاي خود شهر ايلام کنوني در قديم شهري به نام ردين بوده و بعدها يعني در زمان فرمانروايي حاکمان محلي آن يعني واليان، حسينآباد نام داشته که در سال ۱۳۰۸ خورشيدي در زمان رضاشاه پهلوي ايلام نام گرفتهاست.
تقسيمات کشوري
استان ايلام داراي هفت شهرستان به اين شرح است: آبدانان، ايلام، ايوانغرب، دره شهر، دهلران، شيروان و چرداول و مهران.
ايلام تاسال ۱۳۴۲ بخشي از استان کرمانشاه بود اما بر اساس تقسيمات کشوري آن سال به استان تبديل شد. طي اين تقسيمات، بخشهايي از لرستان و خوزستان به ايلام ملحق شدند. اين ملحقات شامل درهشهر از لرستان و موسيان از خوزستان ميشد.
نقاط شهري استان ايلام عبارتاند از: آبدانان، آسمانآباد، ارکواز، ايلام، ايوان، بدره، پهله، توحيد، چوار، درهشهر، دهلران، زرنه، سرابله، صالح آباد، لومار، مورموري، موسيان، مهران و ميمه.
مردم
بنابر سرشماري مرکز آمار ايران، جمعيت استان ايلام در سال ۱۳۸۵ برابر با ۵۴۵۷۸۷ نفر بودهاست که از اين ميان ۲۷۸۵۶۶ نفر مرد و بقيه زن بودهاند. اين استان ۱۱۱۵۵۹ خانوار دارد. جمعيت شهرنشين اين استان ۳۳۱۲۳۱ نفر است
مردم اين استان مانند ساير مناطق ايران زبان فارسي را ميدانند. زبانهاي گفتاري رايج در ميان آنها لري، لکي، کردي فيلي، کردي کرمانجي و عربي است. لري در بسياري نقاط، لکي در شمال استان، زبان گوراني (گويش کلهري) توسط طايفه مکي، کردي کرمانجي در بخش جنوبي پشتکوه توسط کردان شوهان و عربي در نواحي مرزي تکلم ميشود.
اقتصاد ايلام
ايلام نفتخيز است و پالايشگاه گاز هم دارد. سه شهرک صنعتي دارد و واحد پتروشيمي تازهاي هم در آنجا در دست ساخت است. کارخانه سيمان ايلام هم باکيفيت ترين سيمان ايران را توليد ميکند و بزرگراهي که تهران را به کرمانشاه ميپيوندد و بزرگراه کربلا نام گرفته بعد از استان کرمانشاه از ايوانغرب به ايلام امتداد مييابد
گردشگري
از نقاط ديدني استان ايلام ميتوان به آتشکده ساسانيان و طاق شيرين و فرهاد در ايوانغرب، تنگ رازيانه، ميان تنگ (مانشت)، درياچههاي دوقلوي آبدانان، شهر باستاني ماداکتو در درّهشهر، آتشکده چهار تاقي درهشهر، دره ارغوان در شمال شهر ايلام، درياچه سد ايلام، و چشمههاي آب گرم دهلران اشاره نمود.
تنگ بهرام چوبين
تنگ بهرام چوبين تنگهاي کم عرض و مرتفع با موقعيت استراتژيک در دامنه کبيرکوه و در مجاورت روستاي شيخمکان در ضلع غربي مسير جاده دره شهر- پلدختر از توابع شهرستان دره شهر مي باشد.اين تنگه با آثار باقيمانده از ديوار و دژهاي نظامي به بهرام چوبين ار ژنرالهاي دوره ساساني منسوب است، و مکاني بوده براي پناه گرفتن بهرام چوبين در زمان شورش عليه خسرو پرويز. آثار به جا مانده عمدتا شامل قلعه اي از سنگ و گچ و پلکان بر ديواره هاي سنگي است. همچنين اين مجموعه داراي چهار آب انبار سنگي و ناودانکهاي ارتباطي براي نگهداري آب شرب براي مدت طولاني است. تنگه بهرام چوبين از مناطق گردشگري در فصل بهار و تابستان براي مردم دره شهر و شهرستانهاي مجاور به شمار ميآيد
منابع:
1. ↑ اطلس گيتاشناسي استانهاي ايران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
2. ↑ پايگاه اينترنتي مرکز آمار ايران
3. ↑ افشار سيستاني، ايرج، نگاهي به ايلام، تهران: نشر هنر، بهار ۱۳۶۶، ص۱۵۲.
4. ↑ LookLex Encyclopaedia, retrieved ۱ Feb ۲۰۰۸
شهرهای استان ايلام
آسمانآباد
آسمانآباد شهري است در استان ايلام در غرب ايران. اين شهر در بخش مرکزي شهرستان شيروان و چرداول قرار دارد. فاصله شهر آسمان آباد تا سرابله 15 کيلومتر است
ارکواز
ارکواز شهري است در استان ايلام ايران. ارکواز مرکز بخش ملکشاهي شهرستان مهران است
پيشينه
حاکم ايلام در زمان سلطان ملکشاه سلجوقي در ناحيهٔ ارکواز (ارک: پايتخت - واز: وسيع) قلعه و برج داشتهاست. طوايف ملکشاهي به دو دستهٔ گرزينوند و هورده کو تقسيم ميشوند که عبارتند از: نقي، خميس، روسگه، خوادا، کاظم بگ، حسين بگ، شکر بگ، ملگه، کلوند، کناريوند، گراوندي، خيرشه، کوکي، اما، سيرانه، مهر، کل کل، رسولوند، کنياينه، باولگ، قيطول، خرزينوند، گلان، خليلوند، جمعه، علي نظر، کور، شره مير، سيه گه، باوه پيرمحمد و کلگه.
فرهنگ
زبان مردم ملکشاهي کردي، دينشان اسلام و مذهب آنان شيعه اثنيعشري است. آنها همانند پيشينيانشان به اسب و تفنگ و کوهنوردي علاقه دارند.
ايرج افشار سيستاني در مورد خصلتهاي آنان اينچنين بيان کردهاست: "مردم ايل ملکشاهي صادق، ساده، متدين، سلحشور، باگذشت و مهمان نوازند ودر عين حال تندخو و جنگاورند.
در ميان آنها شعر و شاعر از اهميت ويژهاي برخوردار بوده و اغلب اشعارشان را به زبان خود ميسرايند. نمونه اشعاري که در گذشته راجع به قيام شاهمحمد ياري در عصر رضاشاه سروده شده در زير ميآيد:
شامحمد چو شير ده فير فه ت بو هزار نيروي ئاماده خط بو
کي چو شامگه ده تاريخ نام برد؟ ده سپاي ميرپنج له شکر که شي کرد؟
شامگهٔ نقي ده و ده سه شيره يل حه يف تا سر نه ما ده ور ده ليره يل
ده ور ده ليره يل حه يف نه ما تا سر شامگه نقي ده ته خت مه مبه ر
شاهي شامگه چو نادر ئه فشار سه فته ده تاريخ سه د ده ور روژگار
جشن و عزاداري
هوره: نوعي آواز بلند است که ميتوان آنرا تراژدي ناميد که نمودار خواندن و بازگو کردن واقعهٔ جدي از وقايع تاريخي است و انسان را سخت متاثر ميکند. کردها در گذشته در هنگام جنگ با بيگانگان اين نوع آواز را ميخواندند و به هيجان ميآمدند.
چمري: از منسجمترين و ماندگارترين رسوم عزاداري مردم ملکشاهي مراسم چمر است که معمولا براي افراد سرشناس و بزرگان انجام ميگيرد و غالبا در اين مراسم از عموم ايلات و طوايف استان دعوت ميشود و گروههايي از شعرا در مدح بزرگان و خصايص نيک متوفي اشعاري بر زبان ميرانند و برخي ديگر هم اين اشعار را همخواني ميکنند. زنان در يک گروه و شانه به شانه دز حاليکه پارچه سياه بلندي به طول دهها متر در مقابل گرفتهاند و مردان هم در حاليکه علمهايي که بر روي آنها اسامي امامان و معصومين نگاشته شده و پس از مدتي آنرا به شخص ديگري ميرسانند دايرهٔ ميدان چمر را تشکيل ميدهند. در قسمتي از محل اين مراسم تفنگ، دوربين، وسايل شکار و... شخص متوفي بر روي ماديان زيبايي که با پارچههاي رنگارنگ تزئين شده قرار ميدهند.
رقص : رقص کردي (ئهلپهرگه) که در ميان مردم اين منطقه رايج است از روزگاران قديم وجود داشتهاست. رقص در اين خطه داراي اقسام متفاوتي است که برخي از آنها منسوخ شدهاند. برخي از رقصهاي مرسوم عبارتند از: چه پي، فه تاي، قلاي، پشت پا، دوجار الپر، ژنانه و... که از اين ميان «فه تاي» داراي حرکاتي سريع و زيباتر است و جوانان به آن علاقهمند هستند
آثار تاريخي و باستاني
• ۱- آرامگاه سيد محمد عابد (گنبد پيرمحمد) واقع در ۲۸ کيلومتري شهر ملکشاهي در مسير ملکشاهي به مهران. سبک بناي آن مربوط به دورهٔ صفويهاست.
• ۲- چهار تاقي آتشکده کوشک قينفر از آثار بجا مانده از دوران ساساني با پنج متر ارتفاع و بيست و هفت متر مساحت که با گچ و سنگ احداث شده و روي چهار ستون از سنگ و گچ قرار دارد. در جوار اين اثر تاريخي که در کوه پشمين ملکشاهي قرار دارد چشمه آب و درختان مورت و انجير و زيتون قرار دارد.
• ۳- در قسمت غربي شهر ارکواز آثار قلعهاي بجامانده از دوران کهن قرار دارد که مردم منطقه آنرا قلعه جوق ميخوانند. بعضي معتقدند که اين قلعه در اصل قلعه سلجوق نام داشته که در زمان سلجوقيان محل نگهداري اسيران بودهاست.
• ۴- در سيصد متري روستاي گل گل ملکشاهي و سر چشمه رودخانهاي به همين نام نيز کتيبهاي به خط ميخي آشوري وجود دارد که مربوط به هزاره اول قبل از ميلاد ميباشد. در قسمت بالاي اين کتيبه که در فاصلهٔ ۳ متري از سطح زمين بر روي تخته سنگي حجاري شده تصوير صورت مردي با ريش بلند که به جانب شمال شرق منطقه مينگرد و چند ستاره در مقابل پيشاني و کلاهش واقع شدهاست قرار دارد که عموما اعتقاد بر اين است که تصويري از آشور باني پال ميباشد که تمدن ايلام را مورد يورش وسيع قرار داد و فتح کرد.
• ۵- آبشار اما در ۱۵ کيلومتري شهر ملکشاهي.
منابع:
• قيام مردم ايلام در عصر رضاشاه تاليف عباس محمد زاده (ملکشا)
• اطلس گيتاشناسي استانهاي ايران، تهران: مؤسسهٔ جغرافيايي و کارتوگرافي گيتاشناسي، ۱۳۸۳ خ.
ايلام
اطلاعات کلي
نام رسمي: ايلام
کشور:
ايران
استان:
ايلام
شهرستان:
ايلام
بخش:
مرکزي
نام محلي: ايلام
نامهاي قديمي: دهبالا، حسينآباد
مردم
جمعيت
۱۶۰٬۳۵۵
زبانهاي گفتاري:
کردي، لکي
مذهب:
شيعه
ايلام يکي از شهرهاي غربي ايران و مرکز استان ايلام است. جمعيت اين شهر برپايه آمار سرشماري سال 13۸۵ برابر با ۱۶۰٬۳۵۵ نفر بودهاست
نام ايلام در قديم، «دهبالا» بودهاست و مردمان طايفه دهبالايي در آن ساکن بودهاند. پس از آن نيز، حسينآباد ناميده شد.
همه مردم اين شهر، شيعه هستند. در شهر ايلام، زبان اکثر قريب به اتفاق مردم کردي است. البته گويشهاي لري، لکي و عربي نيز وجود دارد. ايلام از مناطق مرزي کشور است که امروزه با راه اندازي پتروشيمي و گاز در اطراف اين شهر و پيشرفتهاي بدست آمده در دانشگاه ايلام، که امروزه داراي حدود ۷۰۰۰ دانشجو بوده و راه اندازي رشتههاي مهندسي مانند برق-مکانيک-کامپيوتر-عمران-معماري و ... باعث افزايش قابليت اين استان در انجام پروژههاي تحقبقاتي و صنعتي شده است.
آثار تاريخي
• پل گاوميشان
• شهر تاريخي ماداکتو
• آتشکده و تنگه بهرام چوبين
• دژ جوليان
• قلعه کلم
دانشگاهها
• دانشگاه باختر ايلام
• دانشگاه ايلام
• دانشگاه علوم پزشکي ايلام
• دانشگاه آزاد اسلامي واحد ايلام
• دانشگاه پيام نور ايلام
• دانشگاه جامع علمي-کاربردي ايلام
مشاهير
• شامحمدياري معروف به شامامه(فرمانده قيام ايلات ايلام عليه رضاخان در سال 1308)
• شاهورديخان
• غلامرضا ارکوازي
• وليمحمد اميدي
• همايون بسطامي
• جواد رازي
• ريسعلي حاتمي
• مجتبي ملکي
• مجيد ولي زاده مخترع سال 2007
منابع:
درگاه ملي آمار
ايوان (شهر)
ايوان شهري است در بخش مرکزي شهرستان ايوان استان ايلام ايران.
طبق اخرين سرشماري جمعيت اين شهر سرد سيري حدود ۲۷۸۸۳ نفر تخمين زده شده است . اين شهر در شمالي ترين نقطه استان ايلام واقع شده است و اسم قبلي آن جويزر بوده است و داراي اثار ديدني مي باشدازجمله طاق شيرين و فرهاد و غار طلسم و سانري ومنطقه تفريهي خوران از مناطق ديدني اين شهرستان مي باشد
تاريخچه
شهر قديمي ماسبذان در اين شهرستان قرار دارد. شهر تاريخي زرنه از توابع اين شهرستان است.
در اين شهر تپههاي باستاني مربوط به دوره ساساني، قبرستان هلوچ، طاق شيرين و فرهاد، آتشکده سيا هگل و ... در اين شهر واقع است. اين شهر داراي آب و هوايي معتدل است ودر کنار جنگلهايي زاگرس مابين دو کوه بانکول و شيرازول قرار دارد. اين شهرستان در ۱۳۰ کيلومتري کرمانشاه و ۴۵ کيلومتري ايلام قرار دارد. اين شهر داراي دانشگاه آزاد اسلامي و پيام نور است.
بدره
دهستان هاي بخش بدره: هندميني ، دوستان ، علي شروان اين شهر از جمله مناطق كردنشين و با قدمت استان ايلام بوده كه داراي مراكز و آثار باتاني منحصر به فردي مي باشد.از لحاظ موقعيت جغرافيائي در 80 كيلومتري جنوب شهر ايلام قرار دارد.اين شهر در اوايل مركز شهرستان بوده ولي بدلايلي مركزيت اين شهر به بخش دره شهر كه در 45 كيلومتري جنوب آن قرار دارد منتقل مي گردد.آب و هواي اين شهر در زمستان سرد وبرفي و در تابستانها معتدل بوده و بدليل دارا بودن جاذبه هاي گردش گري موقعيت بسيار مناسبي براي بازديد و. تفرج دارد.طوايف زيادي در اين منطقه زندگي مي نمايند كه بدليل گستردگي آنها و ارتباط با شاخه هاي اصلي تعدادي از آنها كه از شهر بدره تا منطقه اكل گراب مي باشد آورده شده است : طايفه خانگه(كاطمي،كريمي،قاسمي،منصوري،داراخاني،قليچي)،كره گوش،عليشروان،سرخ سرخ،كمره،پاي روند،جافربگ مهمترين دهستان بخش بدره سرتنگ بهرامخاني است.اين دهستان جاگاه تابستاني ايلات مال مير كرده و مراد وند بوده است . مناطق باستاني تگ كافري تنگ برنجان و تنگ الماس در اين منطقه قرار دارند. رودخانه سيمره از محل قشلاق ايلات فوق الذكر در منطقه گلوز و از ميان دره برنجان گذر مي كند. منطقه دره گلوز مجل قشلاق ايل مال مير كرده مي باشد و هنوز هم بر خي از افراد اين ايل در زمستان گله هاي خود را به آنجا منتقل مي نمايند. اماكن زيارتي: 1-جابر ابن حيان .بناي اين زيارتگاه تا قبل از باز سازي شبيه بناي دانيال نبي بوده است.(عكسهايي از آن نزد نگارنده موجود است) اخيرن اين بناي آن را به كلي ويران و از نو بنايي با شكل و شمايل مساجد امروزي بنا نموده و تحت نظارت اداره اوقاف استان ايلام اداره مي شود.اين زيارتگاه در منطقه به همين اسم(جابر) و به زبان مجلي جاور قرار دارد. 2-امام زاده پير محمد . اين امام زاده در منطقه پشته لارت در حومه شهر بدره قرار دارد. 3-قدمگاه ابلفضل العباس. اين زيارتگاه معروف به عباس شگرعلي واقع در بان هلان از روستا هاي بخش بدره قرار دارد.
پهله (ايلام)
اطلاعات کلي
نام رسمي: پهله
کشور:
ايران
استان:
ايلام
شهرستان:
دهلران
بخش:
زرينآباد
نامهاي قديمي: زرينآباد
مردم
جمعيت
(۴۷۷۸) سال ۱۳۷۵
زبانهاي گفتاري:
کردي محلي، لري
مذهب:
شيعه
جغرافياي طبيعي
ارتفاع از سطح دريا:
۷۹۰ متر
آبوهوا
بارش سالانه:
۲۸۰ ميليمتر
اطلاعات شهري
پيششماره تلفني:
۰۸۴۲۷۷۲
وبگاه:
شهرداري پهله
پَهله شهري است در استان ايلام. اين شهر مرکز بخش زرين آباد شهرستان دهلران در اين استان است. پهله در ۱۲۲ کيلومتري جنوب خاوري شهر ايلام واقع شده است.
بيشينه دماي اين شهر ۴۰ و کمينه آن ۵- درجه سانتيگراد است.[۱] در سال ۱۳۸۶ شهر پهله مدتي به دليل پايين آمدن سطح آب چشمه با مشكل كمبود آب روبرو شد و از طريق تانكرهاي سيار به اين شهر آبرساني ميشد تا اينکه در همان سال با طرح آبرساني لولهاي اين مشکل شهر حل شد.
پيشينه
ظاهراً نام اين شهر همريشه با پَهلَوْ و پارت است که يکي از معاني آن شهر ميباشد. شهر امروزي پهله در قديم جزئي بود از سرزمين پهله (جبال، کوهستان زاگرس) و احتمالاً به همين خاطر نام پهله بر روي آن مانده است
ديدنيها
شهر پهله در دشتي با شيب ملايم به سوي رود دجله قرار دارد. ديدنيهاي شهر و پيرامون آن[۵]:
• رود ميمه که در شهر جريان دارد.
• رشته کوه کبيرکوه (در پانزده کيلومتري شمال پهله)
• قله کلاوندي (۱۷۱۶ متر) در ده کيلومتري شمال خاوري شهر
• امامزاده سيدفخرالدين
• امازاده سيدنصرالدين
• امامزاده سيد ابراهيم (فرزند امام محمد باقر) که در ۷ کيلومتري پهله و در مسير قلعه شياخ قرار دارد.
ساختمان اين امامزاده که شکل مخروطي ويژهاي دارد مربوط به دوران سلجوقي است.
منابع:
1. ↑ دانشنامهٔ جهان اسلام، سرواژهٔ پهله
2. ↑ شرکت آب و فاضلاب استان ايلام، خبر: دوشنبه ۱۵ بهمن ۱۳۸۶
3. ↑ برهان ذيل «پهلو» اعتمادالسلطنه ج ۴ ص ۲۰۷۲ نوبان ص۱۳۵ نيز رجوع کنيد به مارکوارت ص۱۳۷
4. ↑ دانشنامهٔ جهان اسلام، سرواژهٔ پهله
5. ↑ سازمان جغرافيائي نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي ايران ج ۵۷ ص۷۹
6. ↑ سازمان ميراث فرهنگي
شهر (توحيد)
توحيد شهري است در بخش هليلان شهرستان شيروان و چرداول استان ايلام ايران.
چوار
چوار شهري است در استان ايلام ايران. چوار مرکز بخش چوار شهرستان ايلام است.
درهشهر
دَرّهشهر در زمانهاي مختلف تاريخي به علل متعدد بارها ويران و آباد گشته، از جمله عوامل موثر در ويراني آن ميتوان لشگر کشي سپاهيان آشور و اعراب را نام برد. بنا به نظري، دره شهر محل شهر باستاني ماداکتو پايتخت عيلامي بودهاست به نظر ميرسد که دره شهر اولين شهر عيلامي بودهاست که در حمله آشور باني پال ويران شده و در زمان حکومت هخامنشيان يا اهميت گذشته را نداشته و يا همچنان در ويراني به سر ميبردهاست، ولي در زمان اشکانيان دوره تجديد حيات آن بوده و در عهد ساسانيان نيز مجدداً آباد گرديده و رونق يافتهاست.
در ويرانههاي به جاي مانده از يک شهر در زمان ساسانيان، آثار شهرسازي گه در آن دوره معمول بوده به چشم ميخورد. سکههاي يافت شده در خرابههاي دره شهر به خسرو سوم و جانشينان او متعلق است.در ميان ويرانههاي آن اثري از مکاني که شايد زماني مسجد و يا عبادتگاه دوره اسلامي بوده باشد، يافت نشدهاست. در حال حاضر اين شهر که در دامنه کوه خرابههاي شهر باستاني دوره ساساني و رودخانه سيمره قرار دارد، و از استعداد کشاورزي، منابع آب غني، مراتع سبز و جنگلهاي انبوهي برخوردار است
مناطق ديدني
1. تنگ بهرام چوبين
2. رودخانه سيمره
3. بقاياي شهرتاريخي ماداکتو
4. آتشکده روستاي سرخآباد
5. قلعه شيخمکان
6. امامزاده باباسيفالدين
7. پل تاريخي سيمره مربوط به دوره ساسانيان در مسير پلدختر
8. قلعه هاشمآباد
9. ارتفاعات زيباي کبيرکوه
10. قلعه هزار در
دهلران
اطلاعات کلي
نام رسمي: دهلران
کشور:
ايران
استان:
ايلام
شهرستان:
دهلران
بخش:
مرکزي
مردم
جمعيت
۲۳۴۹۲
زبانهاي گفتاري:
لري، لکي
مذهب:
شيعه
جغرافياي طبيعي
ارتفاع از سطح دريا:
۱۷۸ متر
اطلاعات شهري
پيششماره تلفني:
۰۸۴۲۷۲۲
وبگاه:
شهر الکترونيک دهلران
دِهلُران(به کردي: دێلوڕان، Dêluran) دومين شهر استان ايلام به لحاظ جمعيت و اولين شهرستان استان به لحاظ وسعت ميباشد که بيشترين مرز مشترک با کشور عراق را در استان داراست زبانهاي لري و کردي از زبانهاي متداول اين شهرستان ميباشد که عربي و اندکي زبان لکي نيز در بين مردم اين شهرستان رواج دارد ۱۰۰ درصد مردم اين شهرستان شيعه مذهب هستند. طوايف ساداتجايروند و باپيروند و کايدخورده و مموس از طوايف عمده اين شهرستاناند.
ديدنيها
دهلران داراي اماکن مذهبي و تاريخي و گردشگري فراواني است که برخي از آنها بدين شرح است
1. امامزاده ابراهيم قتال
2. امامزاده سيد اکبر
3. امامزاده سيد ابراهيم
4. امامزاده سيد ناصرالدين
5. امامزاده سيدفخرالدين
6. امامزاده عباس
7. مقبره سيد يوسف
8. شهرمير (جابر انصار)
9. قلاع شواخ
10. قلعه انجير
11. چشمه آبگرم
12. چشمه قير
13. غار هوير (چاه شوره)
14. غار خفاش
15. منطقه تفريحي هوير)از منابع طبيعي ملي
16. تپه تاريخي علي کش
17. شهربه خواب رفته اوارا درنزديکي بخش موسيان
18. غارها وچشمههاي طبيعي درروستاي بيشه دراز واقع در۳۰کيلومتري دهلران
19. تپه عقرب داراي سمي ترين عقربهاي منطقه
20. سد مخزني دويرج
21. مناطق خوش آب و هواي نصريان که متعلق به سادات بزرگوار ابراهيم قتال ميباشند.
22. قلعه سکهسان در روستاي بردي
23. هفت آبشار متوالي روستاي خربزان که در بيست کيلومتري بخش زرين آباد قرار دارد
اثر طبيعي و ملي دهلران
اثرطبيعي در شهرستان دهلران بين ۲۰/۴۷ الي ۱۷/۳۷ طول شرقي و ۴۳/۳۲ الي ۴۱/۳۲ عرض شمالي واقع شدهاست . مساحت آن در حدود ۱۴۸۳ هکتار است. اثر طبيعي ملي دهلران به دليل خصوصيات ويژه و منحصر بفرد ( چشمه قير , آب گرم , غار خفاش ) و همچنين زيستگاه منحصر بفرد گونه حمايت شده خفاش مورد حفاظت و کنترل اداره کل حفاظت محيط زيست ايلام قرار گرفتهاست.
منابع
• شهر الکترونيک دهلران
• مختصات
زرنه
شهر زرنه با جمعيتي در حدود ده هزار نفر در 15 کيلومتري ايوان غرب واقع شده است. شهر مرزي (سومار در غرب اين شهر و شهر نفت شهر(استان کرمانشاه)) هم در 70 کيلومتري اين شهر واقع شده است.
شهر ستان زرنه داراي بخش مرکزي به نام زرنه و دهستان کلان و ترن ميباشد. سد گنگير که در حال احداث است در چند کيلومتري اين شهر واقع شده است. وزمينهاي حاصل خيز و هموار دشت زرنه را در آينده زير پوشش آبگيري قرار ميدهد عمده درآمد مردم از راه کشاورزي و دامداري است. و بالغ بر 500 نفر از جوانان اين شهر در شهرهاي بزرگ و صنعتي مانند بندر عباس واهواز و...(ابوذر)مشغول کسب و کار هستند که اميد ميرود در آينده با به وجود آمدن فرصتهاي شغلي که از سد و کارخانه جديد سيمان و شهرک صنعتي به وجود ميآيد آنها به محل زيست وزندگي خود برگردند. حاکم زرنه در دوره زنديه والي پشتکوه بوده است که هم اکنون اصليت مردم زرنه را فيلي ها تشکيل ميدهند
سرابله
سَرابله (به کردي: سهرابله، Serable) شهري است در استان ايلام در غرب کشور ايران. اين شهر مرکز بخش چرداول در شهرستان شيروان و چرداول است.سرابله به دليل داشتن سرابي (چشمه آب ) در وسط شهر به سرابله يعني داراي آب نام گرفت عمده کار مردم اين شهر کشاورزي است و بيشترين کشاورزي آنان را کشت گندم جو نخود عدس و کشت برنج که از شهرهاي عراق به ايران وارد گرديده و به برنج عنبر بو (خوش بو) معروف است مشغول مي باشند .
منبع
• اطلس گيتاشناسي استانهاي ايران، تهران: مؤسسهٔ جغرافيايي و کارتوگرافي گيتاشناسي، ۱۳۸۳ خ.
صالحآباد (ايلام)
صالحآباد شهري است در استان ايلام ايران. صالحآباد مرکز بخش صالحآباد شهرستان مهران است.
منبع
• اطلس گيتاشناسي استانهاي ايران، تهران: مؤسسهٔ جغرافيايي و کارتوگرافي گيتاشناسي، ۱۳۸۳ خ.
لومار
اطلاعات
کشور :
ايران
استان :
ايلام
شهرستان :
شيروان و چرداول
بخش :
شيروان
جمعيت :
۲۷۳۲
ارتفاع از سطح دريا : ۸۱۲ متر
پيششماره تلفني :
۰۸۴۲۴۷۲
وبگاه :
شهرداري لومار
لومار شهري است در استان ايلام ايران. لومار مرکز بخش شيروان در شهرستان شيروان و چرداول است.
مردم لومار شيعه دوازدهامامي هستند
منبع
• اطلس گيتاشناسي استانهاي ايران، تهران: مؤسسهٔ جغرافيايي و کارتوگرافي گيتاشناسي، ۱۳۸۳ خ.
• منبع آمار جمعيت
مورموري
مورموري يکي از شهرهاي استان ايلام در غرب ايران است. اين شهر در بخش کلات شهرستان آبدانان قرار دارد. جمعيت مورموري درسال ۱۳۸۵، برابر با ۳٬۴۹۱ نفر (۶۸۴ خانوار) بوده است
اين شهر داراي آب و هوايي نيمه خشک با متوسط بارندگي ۳۵۰ ميليمتر در سال ميباشد. نزديکي به خطوط ريلي و هوايي استان خوزستان و وجود منابع گاز، نفت، گوگرد و آب درياچه سد کرخه را ميتوان به عنوان قابليتهاي بالقوه براي توسعه اين شهر دانست. شهرداري در اين شهر در سال ۱۳۸۴ تاسيس گرديد.
منابع
1. ↑ درگاه ملي آمار
موسيان
اطلاعات کلي
نام رسمي: موسيان
کشور:
ايران
استان:
ايلام
شهرستان:
دهلران
بخش:
موسيان
سال شهرشدن: ۱۳۴۵ خورشيدي
مردم
جمعيت
۲۲۸۷
زبانهاي گفتاري:
لري
جغرافياي طبيعي
مساحت:
۱ کيلومتر مربع
ارتفاع از سطح دريا:
۱۱۹ متر
آبوهوا
بارش سالانه:
۲۵۰ ميليليتر
اطلاعات شهري
پيششماره تلفني:
۰۸۴۲۷۵۲
وبگاه:
شهرداري موسيان
موسيان نام شهري است در شهرستان دهلران استان ايلام کشور ايران.
اين شهر در منطقه باستاني موسيان در کنار مرز عراق جاي دارد و فاصله آن از شهر دهلران کمتر از ۲۲ کيلومتر است. آثار باستاني بسياري از دوران تمدنهاي ايلام، ماد ،هخامنشي و ساساني در اين منطقه وجود دارد که تاکنون مورد توجه قرار نگرفتهاند.
رودخانهاي به نام دويرج از کنار اين شهر ميگذرد و آبوهواي آن در زمستانها معتدل و در تابستانها بسيار گرم است.
از روستاهاي مهم پيرامون آن ميتوان از پتک، بيات، بربيجه، فربه ،دشت عباس و عينخوش نام برد.
اغلب مردم موسيان به گويش لري تکلم ميکنند ولي برخي از مردم ساکن روستاهاي حاشيه مرز عراق، عربزبانند. مردم موسيان از طايفههاي لر کاوسي و ديناروند هستند.
منطقه موسيان دراي منابع عظيم نفت و گاز است. بسياري از اين حوزههاي نفتي با کشور عراق مشترک هستند. هم اکنون عمليات استخراج نفت در شماري از اين حوزهها از جمله حوزههاي نفتي بيات، دالپري ،دانان و چشمهخوش انجام ميگيرد.
منطقه موسيان همچنين منطقهاي حاصلخيز از حيث کشاورزي است. آب و هواي گرم منطقه و وجود منابع آب سطحي و زير زميني ،امکان کاشت بسياري از فراوردهها را فراهم آورده است .از مهمترين فراوردههاي اين منطقه ميتوان گندم، جو، ذرت، کنجد، صيفي جات، دانههاي روغني، سيب زميني، پياز،انواع سبزيجات، خرما و مرکبات را نام برد.
شهرداري موسيان در تاريخ ۱۳۴۵ خورشيدي تأسيس گرديد.
مردم منطقه در قديم کوچنشين بودند و در سالهاي ۱۳۵۱ و ۱۳۵۲ مسئولان وقت در محل فعلي شهر ساختمانسازي کردند و با اين کار هسته شهرنشيني تشکيل شد.
اين منطقه در سال ۱۳۵۹ و در جريان جنگ ايران و عراق به اشغال متجاوزان در آمد که در نتيجه شهر موسيان و روستاهاي اطراف آن به کلي ويران شدند. در سالهاي جنگ، استانداري يزد بيشتر شهر موسيان را بازسازي کرد که با تصرف دوباره از سوي عراق تمامي بازسازي به طور ۱۰۰ درصد تخريب شد. پس از پايان جنگ منطقه بازسازي شده و ازنو رونق گرفته است.
منابع
• اطلس گيتاشناسي استاناي ايران، تهران: مؤسسه گيتاشناسي، ۱۳۸۳ خ.
1. ↑ شهرداري موسيان
مساحت و بارش سالانه
مهران (شهر)
مِهران شهري است در استان ايلام ايران. مهران مرکز بخش مرکزي شهرستان مهران است.
شهر مهران يکي از شهرهاي مرزي مذهبي ايران است اين شهر نزديکترين مرز زميني بين ايران و عراق است روزانه تقريباً دو هزار زائر براي زيارت عتبات و عاليات از ايران به عراق و همچنين از عراق به ايران براي زيات امام رضا و حضرت معصومه ميآيند شهر مهران در جنوب استان ايلام قرار دارد و به ۴ بخش فرخ آباد، هرمز آباد، رستم آباد، و بخش مرکزي تقسيم ميشود امام زاده سيد حسن ابن موسي کاظم برادر امام رضا در ۵ کيلومتري شهر مهران و يکي از قطبهاي زيارت اين شهر محسوب ميگردد امام زاده علي صالح دربخش صالح آباد و ۴۵ کيلومتري شهر مهران و در جاده ايلام مهران قرار دارد.
منبع
1. ↑ اطلس گيتاشناسي استانهاي ايران، تهران: مؤسسهٔ جغرافيايي و کارتوگرافي گيتاشناسي، ۱۳۸۳ خ.
ميمه (ايلام)
اطلاعات کلي
نام رسمي: ميمه
کشور:
ايران
استان:
ايلام
شهرستان:
دهلران
بخش:
زرينآباد
مردم
جمعيت
۲۲۲۸
جغرافياي طبيعي
ارتفاع از سطح دريا:
۱۲۸۴ متر
اطلاعات شهري
پيششماره تلفني:
۰۸۴۲۷۸۲
وبگاه:
شهرداري ميمه
مِيمه شهري است در استان ايلام ايران. ميمه در بخش زرينآباد شهرستان دهلران قرار دارد.
شهر ميمه هوايي معتدل دارد. آبشار آبتاف در مسير ميمه به پهله زرين آباد در زمره مکانهاي گردشگري استان ايلام است.
تاريخچه
تپه ميمه با ديرينگي ۴۵۰۰ تا ۴۱۰۰ سال پ.م. از مکانهاي باستاني منطقه است.
منابع
• اطلس گيتاشناسي استانهاي ايران، تهران: مؤسسهٔ جغرافيايي و کارتوگرافي گيتاشناسي، ۱۳۸۳ خ.
• مختصات
1. ↑ دانشگاه آزاد ايلام
2. ↑ ايلام امروز
برگرفته از سایت : ویکی پدیا ( دانشنامه آزاد )
نویسنده : sharafali | معرفی ایلام | نظرات غير فعال است |
استان ايلام يکي از استانهاي کشور ايران است که در باختر اين کشور و در ناحيهاي کوهستاني و نيمه گرم قرار گرفتهاست. مرکز اين استان شهر ايلام است استان ايلام از غرب با کشور عراق، از جنوب با استان خوزستان، از شرق با استان لرستان و از شمال با استان کرمانشاه...
استان ايلام
استان ايلام يکي از استانهاي کشور ايران است که در باختر اين کشور و در ناحيهاي کوهستاني و نيمه گرم قرار گرفتهاست. مرکز اين استان شهر ايلام است استان ايلام از غرب با کشور عراق، از جنوب با استان خوزستان، از شرق با استان لرستان و از شمال با استان کرمانشاه همسايهاست.
اين استان از استانهاي جنگلي ايران است و به خاطر زيبايي طبيعتش از آن با نام عروس زاگرس نيز ياد ميشود. پيش از دوره رضاشاه به اين ناحيه پشتکوه لرستان ميگفتند.
پيشينه
نام منطقه استان ايلام در زمان باستان، اريوجان بودهاست. در جاي خود شهر ايلام کنوني در قديم شهري به نام ردين بوده و بعدها يعني در زمان فرمانروايي حاکمان محلي آن يعني واليان، حسينآباد نام داشته که در سال ۱۳۰۸ خورشيدي در زمان رضاشاه پهلوي ايلام نام گرفتهاست.
تقسيمات کشوري
استان ايلام داراي هفت شهرستان به اين شرح است: آبدانان، ايلام، ايوانغرب، دره شهر، دهلران، شيروان و چرداول و مهران.
ايلام تاسال ۱۳۴۲ بخشي از استان کرمانشاه بود اما بر اساس تقسيمات کشوري آن سال به استان تبديل شد. طي اين تقسيمات، بخشهايي از لرستان و خوزستان به ايلام ملحق شدند. اين ملحقات شامل درهشهر از لرستان و موسيان از خوزستان ميشد.
نقاط شهري استان ايلام عبارتاند از: آبدانان، آسمانآباد، ارکواز، ايلام، ايوان، بدره، پهله، توحيد، چوار، درهشهر، دهلران، زرنه، سرابله، صالح آباد، لومار، مورموري، موسيان، مهران و ميمه.
مردم
بنابر سرشماري مرکز آمار ايران، جمعيت استان ايلام در سال ۱۳۸۵ برابر با ۵۴۵۷۸۷ نفر بودهاست که از اين ميان ۲۷۸۵۶۶ نفر مرد و بقيه زن بودهاند. اين استان ۱۱۱۵۵۹ خانوار دارد. جمعيت شهرنشين اين استان ۳۳۱۲۳۱ نفر است
مردم اين استان مانند ساير مناطق ايران زبان فارسي را ميدانند. زبانهاي گفتاري رايج در ميان آنها لري، لکي، کردي فيلي، کردي کرمانجي و عربي است. لري در بسياري نقاط، لکي در شمال استان، زبان گوراني (گويش کلهري) توسط طايفه مکي، کردي کرمانجي در بخش جنوبي پشتکوه توسط کردان شوهان و عربي در نواحي مرزي تکلم ميشود.
اقتصاد ايلام
ايلام نفتخيز است و پالايشگاه گاز هم دارد. سه شهرک صنعتي دارد و واحد پتروشيمي تازهاي هم در آنجا در دست ساخت است. کارخانه سيمان ايلام هم باکيفيت ترين سيمان ايران را توليد ميکند و بزرگراهي که تهران را به کرمانشاه ميپيوندد و بزرگراه کربلا نام گرفته بعد از استان کرمانشاه از ايوانغرب به ايلام امتداد مييابد
گردشگري
از نقاط ديدني استان ايلام ميتوان به آتشکده ساسانيان و طاق شيرين و فرهاد در ايوانغرب، تنگ رازيانه، ميان تنگ (مانشت)، درياچههاي دوقلوي آبدانان، شهر باستاني ماداکتو در درّهشهر، آتشکده چهار تاقي درهشهر، دره ارغوان در شمال شهر ايلام، درياچه سد ايلام، و چشمههاي آب گرم دهلران اشاره نمود.
تنگ بهرام چوبين
تنگ بهرام چوبين تنگهاي کم عرض و مرتفع با موقعيت استراتژيک در دامنه کبيرکوه و در مجاورت روستاي شيخمکان در ضلع غربي مسير جاده دره شهر- پلدختر از توابع شهرستان دره شهر مي باشد.اين تنگه با آثار باقيمانده از ديوار و دژهاي نظامي به بهرام چوبين ار ژنرالهاي دوره ساساني منسوب است، و مکاني بوده براي پناه گرفتن بهرام چوبين در زمان شورش عليه خسرو پرويز. آثار به جا مانده عمدتا شامل قلعه اي از سنگ و گچ و پلکان بر ديواره هاي سنگي است. همچنين اين مجموعه داراي چهار آب انبار سنگي و ناودانکهاي ارتباطي براي نگهداري آب شرب براي مدت طولاني است. تنگه بهرام چوبين از مناطق گردشگري در فصل بهار و تابستان براي مردم دره شهر و شهرستانهاي مجاور به شمار ميآيد
منابع:
1. ↑ اطلس گيتاشناسي استانهاي ايران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
2. ↑ پايگاه اينترنتي مرکز آمار ايران
3. ↑ افشار سيستاني، ايرج، نگاهي به ايلام، تهران: نشر هنر، بهار ۱۳۶۶، ص۱۵۲.
4. ↑ LookLex Encyclopaedia, retrieved ۱ Feb ۲۰۰۸
شهرهای استان ايلام
آسمانآباد
آسمانآباد شهري است در استان ايلام در غرب ايران. اين شهر در بخش مرکزي شهرستان شيروان و چرداول قرار دارد. فاصله شهر آسمان آباد تا سرابله 15 کيلومتر است
ارکواز
ارکواز شهري است در استان ايلام ايران. ارکواز مرکز بخش ملکشاهي شهرستان مهران است
پيشينه
حاکم ايلام در زمان سلطان ملکشاه سلجوقي در ناحيهٔ ارکواز (ارک: پايتخت - واز: وسيع) قلعه و برج داشتهاست. طوايف ملکشاهي به دو دستهٔ گرزينوند و هورده کو تقسيم ميشوند که عبارتند از: نقي، خميس، روسگه، خوادا، کاظم بگ، حسين بگ، شکر بگ، ملگه، کلوند، کناريوند، گراوندي، خيرشه، کوکي، اما، سيرانه، مهر، کل کل، رسولوند، کنياينه، باولگ، قيطول، خرزينوند، گلان، خليلوند، جمعه، علي نظر، کور، شره مير، سيه گه، باوه پيرمحمد و کلگه.
فرهنگ
زبان مردم ملکشاهي کردي، دينشان اسلام و مذهب آنان شيعه اثنيعشري است. آنها همانند پيشينيانشان به اسب و تفنگ و کوهنوردي علاقه دارند.
ايرج افشار سيستاني در مورد خصلتهاي آنان اينچنين بيان کردهاست: "مردم ايل ملکشاهي صادق، ساده، متدين، سلحشور، باگذشت و مهمان نوازند ودر عين حال تندخو و جنگاورند.
در ميان آنها شعر و شاعر از اهميت ويژهاي برخوردار بوده و اغلب اشعارشان را به زبان خود ميسرايند. نمونه اشعاري که در گذشته راجع به قيام شاهمحمد ياري در عصر رضاشاه سروده شده در زير ميآيد:
شامحمد چو شير ده فير فه ت بو هزار نيروي ئاماده خط بو
کي چو شامگه ده تاريخ نام برد؟ ده سپاي ميرپنج له شکر که شي کرد؟
شامگهٔ نقي ده و ده سه شيره يل حه يف تا سر نه ما ده ور ده ليره يل
ده ور ده ليره يل حه يف نه ما تا سر شامگه نقي ده ته خت مه مبه ر
شاهي شامگه چو نادر ئه فشار سه فته ده تاريخ سه د ده ور روژگار
جشن و عزاداري
هوره: نوعي آواز بلند است که ميتوان آنرا تراژدي ناميد که نمودار خواندن و بازگو کردن واقعهٔ جدي از وقايع تاريخي است و انسان را سخت متاثر ميکند. کردها در گذشته در هنگام جنگ با بيگانگان اين نوع آواز را ميخواندند و به هيجان ميآمدند.
چمري: از منسجمترين و ماندگارترين رسوم عزاداري مردم ملکشاهي مراسم چمر است که معمولا براي افراد سرشناس و بزرگان انجام ميگيرد و غالبا در اين مراسم از عموم ايلات و طوايف استان دعوت ميشود و گروههايي از شعرا در مدح بزرگان و خصايص نيک متوفي اشعاري بر زبان ميرانند و برخي ديگر هم اين اشعار را همخواني ميکنند. زنان در يک گروه و شانه به شانه دز حاليکه پارچه سياه بلندي به طول دهها متر در مقابل گرفتهاند و مردان هم در حاليکه علمهايي که بر روي آنها اسامي امامان و معصومين نگاشته شده و پس از مدتي آنرا به شخص ديگري ميرسانند دايرهٔ ميدان چمر را تشکيل ميدهند. در قسمتي از محل اين مراسم تفنگ، دوربين، وسايل شکار و... شخص متوفي بر روي ماديان زيبايي که با پارچههاي رنگارنگ تزئين شده قرار ميدهند.
رقص : رقص کردي (ئهلپهرگه) که در ميان مردم اين منطقه رايج است از روزگاران قديم وجود داشتهاست. رقص در اين خطه داراي اقسام متفاوتي است که برخي از آنها منسوخ شدهاند. برخي از رقصهاي مرسوم عبارتند از: چه پي، فه تاي، قلاي، پشت پا، دوجار الپر، ژنانه و... که از اين ميان «فه تاي» داراي حرکاتي سريع و زيباتر است و جوانان به آن علاقهمند هستند
آثار تاريخي و باستاني
• ۱- آرامگاه سيد محمد عابد (گنبد پيرمحمد) واقع در ۲۸ کيلومتري شهر ملکشاهي در مسير ملکشاهي به مهران. سبک بناي آن مربوط به دورهٔ صفويهاست.
• ۲- چهار تاقي آتشکده کوشک قينفر از آثار بجا مانده از دوران ساساني با پنج متر ارتفاع و بيست و هفت متر مساحت که با گچ و سنگ احداث شده و روي چهار ستون از سنگ و گچ قرار دارد. در جوار اين اثر تاريخي که در کوه پشمين ملکشاهي قرار دارد چشمه آب و درختان مورت و انجير و زيتون قرار دارد.
• ۳- در قسمت غربي شهر ارکواز آثار قلعهاي بجامانده از دوران کهن قرار دارد که مردم منطقه آنرا قلعه جوق ميخوانند. بعضي معتقدند که اين قلعه در اصل قلعه سلجوق نام داشته که در زمان سلجوقيان محل نگهداري اسيران بودهاست.
• ۴- در سيصد متري روستاي گل گل ملکشاهي و سر چشمه رودخانهاي به همين نام نيز کتيبهاي به خط ميخي آشوري وجود دارد که مربوط به هزاره اول قبل از ميلاد ميباشد. در قسمت بالاي اين کتيبه که در فاصلهٔ ۳ متري از سطح زمين بر روي تخته سنگي حجاري شده تصوير صورت مردي با ريش بلند که به جانب شمال شرق منطقه مينگرد و چند ستاره در مقابل پيشاني و کلاهش واقع شدهاست قرار دارد که عموما اعتقاد بر اين است که تصويري از آشور باني پال ميباشد که تمدن ايلام را مورد يورش وسيع قرار داد و فتح کرد.
• ۵- آبشار اما در ۱۵ کيلومتري شهر ملکشاهي.
منابع:
• قيام مردم ايلام در عصر رضاشاه تاليف عباس محمد زاده (ملکشا)
• اطلس گيتاشناسي استانهاي ايران، تهران: مؤسسهٔ جغرافيايي و کارتوگرافي گيتاشناسي، ۱۳۸۳ خ.
ايلام
اطلاعات کلي
نام رسمي: ايلام
کشور:
ايران
استان:
ايلام
شهرستان:
ايلام
بخش:
مرکزي
نام محلي: ايلام
نامهاي قديمي: دهبالا، حسينآباد
مردم
جمعيت
۱۶۰٬۳۵۵
زبانهاي گفتاري:
کردي، لکي
مذهب:
شيعه
ايلام يکي از شهرهاي غربي ايران و مرکز استان ايلام است. جمعيت اين شهر برپايه آمار سرشماري سال 13۸۵ برابر با ۱۶۰٬۳۵۵ نفر بودهاست
نام ايلام در قديم، «دهبالا» بودهاست و مردمان طايفه دهبالايي در آن ساکن بودهاند. پس از آن نيز، حسينآباد ناميده شد.
همه مردم اين شهر، شيعه هستند. در شهر ايلام، زبان اکثر قريب به اتفاق مردم کردي است. البته گويشهاي لري، لکي و عربي نيز وجود دارد. ايلام از مناطق مرزي کشور است که امروزه با راه اندازي پتروشيمي و گاز در اطراف اين شهر و پيشرفتهاي بدست آمده در دانشگاه ايلام، که امروزه داراي حدود ۷۰۰۰ دانشجو بوده و راه اندازي رشتههاي مهندسي مانند برق-مکانيک-کامپيوتر-عمران-معماري و ... باعث افزايش قابليت اين استان در انجام پروژههاي تحقبقاتي و صنعتي شده است.
آثار تاريخي
• پل گاوميشان
• شهر تاريخي ماداکتو
• آتشکده و تنگه بهرام چوبين
• دژ جوليان
• قلعه کلم
دانشگاهها
• دانشگاه باختر ايلام
• دانشگاه ايلام
• دانشگاه علوم پزشکي ايلام
• دانشگاه آزاد اسلامي واحد ايلام
• دانشگاه پيام نور ايلام
• دانشگاه جامع علمي-کاربردي ايلام
مشاهير
• شامحمدياري معروف به شامامه(فرمانده قيام ايلات ايلام عليه رضاخان در سال 1308)
• شاهورديخان
• غلامرضا ارکوازي
• وليمحمد اميدي
• همايون بسطامي
• جواد رازي
• ريسعلي حاتمي
• مجتبي ملکي
• مجيد ولي زاده مخترع سال 2007
منابع:
درگاه ملي آمار
ايوان (شهر)
ايوان شهري است در بخش مرکزي شهرستان ايوان استان ايلام ايران.
طبق اخرين سرشماري جمعيت اين شهر سرد سيري حدود ۲۷۸۸۳ نفر تخمين زده شده است . اين شهر در شمالي ترين نقطه استان ايلام واقع شده است و اسم قبلي آن جويزر بوده است و داراي اثار ديدني مي باشدازجمله طاق شيرين و فرهاد و غار طلسم و سانري ومنطقه تفريهي خوران از مناطق ديدني اين شهرستان مي باشد
تاريخچه
شهر قديمي ماسبذان در اين شهرستان قرار دارد. شهر تاريخي زرنه از توابع اين شهرستان است.
در اين شهر تپههاي باستاني مربوط به دوره ساساني، قبرستان هلوچ، طاق شيرين و فرهاد، آتشکده سيا هگل و ... در اين شهر واقع است. اين شهر داراي آب و هوايي معتدل است ودر کنار جنگلهايي زاگرس مابين دو کوه بانکول و شيرازول قرار دارد. اين شهرستان در ۱۳۰ کيلومتري کرمانشاه و ۴۵ کيلومتري ايلام قرار دارد. اين شهر داراي دانشگاه آزاد اسلامي و پيام نور است.
بدره
دهستان هاي بخش بدره: هندميني ، دوستان ، علي شروان اين شهر از جمله مناطق كردنشين و با قدمت استان ايلام بوده كه داراي مراكز و آثار باتاني منحصر به فردي مي باشد.از لحاظ موقعيت جغرافيائي در 80 كيلومتري جنوب شهر ايلام قرار دارد.اين شهر در اوايل مركز شهرستان بوده ولي بدلايلي مركزيت اين شهر به بخش دره شهر كه در 45 كيلومتري جنوب آن قرار دارد منتقل مي گردد.آب و هواي اين شهر در زمستان سرد وبرفي و در تابستانها معتدل بوده و بدليل دارا بودن جاذبه هاي گردش گري موقعيت بسيار مناسبي براي بازديد و. تفرج دارد.طوايف زيادي در اين منطقه زندگي مي نمايند كه بدليل گستردگي آنها و ارتباط با شاخه هاي اصلي تعدادي از آنها كه از شهر بدره تا منطقه اكل گراب مي باشد آورده شده است : طايفه خانگه(كاطمي،كريمي،قاسمي،منصوري،داراخاني،قليچي)،كره گوش،عليشروان،سرخ سرخ،كمره،پاي روند،جافربگ مهمترين دهستان بخش بدره سرتنگ بهرامخاني است.اين دهستان جاگاه تابستاني ايلات مال مير كرده و مراد وند بوده است . مناطق باستاني تگ كافري تنگ برنجان و تنگ الماس در اين منطقه قرار دارند. رودخانه سيمره از محل قشلاق ايلات فوق الذكر در منطقه گلوز و از ميان دره برنجان گذر مي كند. منطقه دره گلوز مجل قشلاق ايل مال مير كرده مي باشد و هنوز هم بر خي از افراد اين ايل در زمستان گله هاي خود را به آنجا منتقل مي نمايند. اماكن زيارتي: 1-جابر ابن حيان .بناي اين زيارتگاه تا قبل از باز سازي شبيه بناي دانيال نبي بوده است.(عكسهايي از آن نزد نگارنده موجود است) اخيرن اين بناي آن را به كلي ويران و از نو بنايي با شكل و شمايل مساجد امروزي بنا نموده و تحت نظارت اداره اوقاف استان ايلام اداره مي شود.اين زيارتگاه در منطقه به همين اسم(جابر) و به زبان مجلي جاور قرار دارد. 2-امام زاده پير محمد . اين امام زاده در منطقه پشته لارت در حومه شهر بدره قرار دارد. 3-قدمگاه ابلفضل العباس. اين زيارتگاه معروف به عباس شگرعلي واقع در بان هلان از روستا هاي بخش بدره قرار دارد.
پهله (ايلام)
اطلاعات کلي
نام رسمي: پهله
کشور:
ايران
استان:
ايلام
شهرستان:
دهلران
بخش:
زرينآباد
نامهاي قديمي: زرينآباد
مردم
جمعيت
(۴۷۷۸) سال ۱۳۷۵
زبانهاي گفتاري:
کردي محلي، لري
مذهب:
شيعه
جغرافياي طبيعي
ارتفاع از سطح دريا:
۷۹۰ متر
آبوهوا
بارش سالانه:
۲۸۰ ميليمتر
اطلاعات شهري
پيششماره تلفني:
۰۸۴۲۷۷۲
وبگاه:
شهرداري پهله
پَهله شهري است در استان ايلام. اين شهر مرکز بخش زرين آباد شهرستان دهلران در اين استان است. پهله در ۱۲۲ کيلومتري جنوب خاوري شهر ايلام واقع شده است.
بيشينه دماي اين شهر ۴۰ و کمينه آن ۵- درجه سانتيگراد است.[۱] در سال ۱۳۸۶ شهر پهله مدتي به دليل پايين آمدن سطح آب چشمه با مشكل كمبود آب روبرو شد و از طريق تانكرهاي سيار به اين شهر آبرساني ميشد تا اينکه در همان سال با طرح آبرساني لولهاي اين مشکل شهر حل شد.
پيشينه
ظاهراً نام اين شهر همريشه با پَهلَوْ و پارت است که يکي از معاني آن شهر ميباشد. شهر امروزي پهله در قديم جزئي بود از سرزمين پهله (جبال، کوهستان زاگرس) و احتمالاً به همين خاطر نام پهله بر روي آن مانده است
ديدنيها
شهر پهله در دشتي با شيب ملايم به سوي رود دجله قرار دارد. ديدنيهاي شهر و پيرامون آن[۵]:
• رود ميمه که در شهر جريان دارد.
• رشته کوه کبيرکوه (در پانزده کيلومتري شمال پهله)
• قله کلاوندي (۱۷۱۶ متر) در ده کيلومتري شمال خاوري شهر
• امامزاده سيدفخرالدين
• امازاده سيدنصرالدين
• امامزاده سيد ابراهيم (فرزند امام محمد باقر) که در ۷ کيلومتري پهله و در مسير قلعه شياخ قرار دارد.
ساختمان اين امامزاده که شکل مخروطي ويژهاي دارد مربوط به دوران سلجوقي است.
منابع:
1. ↑ دانشنامهٔ جهان اسلام، سرواژهٔ پهله
2. ↑ شرکت آب و فاضلاب استان ايلام، خبر: دوشنبه ۱۵ بهمن ۱۳۸۶
3. ↑ برهان ذيل «پهلو» اعتمادالسلطنه ج ۴ ص ۲۰۷۲ نوبان ص۱۳۵ نيز رجوع کنيد به مارکوارت ص۱۳۷
4. ↑ دانشنامهٔ جهان اسلام، سرواژهٔ پهله
5. ↑ سازمان جغرافيائي نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي ايران ج ۵۷ ص۷۹
6. ↑ سازمان ميراث فرهنگي
شهر (توحيد)
توحيد شهري است در بخش هليلان شهرستان شيروان و چرداول استان ايلام ايران.
چوار
چوار شهري است در استان ايلام ايران. چوار مرکز بخش چوار شهرستان ايلام است.
درهشهر
دَرّهشهر در زمانهاي مختلف تاريخي به علل متعدد بارها ويران و آباد گشته، از جمله عوامل موثر در ويراني آن ميتوان لشگر کشي سپاهيان آشور و اعراب را نام برد. بنا به نظري، دره شهر محل شهر باستاني ماداکتو پايتخت عيلامي بودهاست به نظر ميرسد که دره شهر اولين شهر عيلامي بودهاست که در حمله آشور باني پال ويران شده و در زمان حکومت هخامنشيان يا اهميت گذشته را نداشته و يا همچنان در ويراني به سر ميبردهاست، ولي در زمان اشکانيان دوره تجديد حيات آن بوده و در عهد ساسانيان نيز مجدداً آباد گرديده و رونق يافتهاست.
در ويرانههاي به جاي مانده از يک شهر در زمان ساسانيان، آثار شهرسازي گه در آن دوره معمول بوده به چشم ميخورد. سکههاي يافت شده در خرابههاي دره شهر به خسرو سوم و جانشينان او متعلق است.در ميان ويرانههاي آن اثري از مکاني که شايد زماني مسجد و يا عبادتگاه دوره اسلامي بوده باشد، يافت نشدهاست. در حال حاضر اين شهر که در دامنه کوه خرابههاي شهر باستاني دوره ساساني و رودخانه سيمره قرار دارد، و از استعداد کشاورزي، منابع آب غني، مراتع سبز و جنگلهاي انبوهي برخوردار است
مناطق ديدني
1. تنگ بهرام چوبين
2. رودخانه سيمره
3. بقاياي شهرتاريخي ماداکتو
4. آتشکده روستاي سرخآباد
5. قلعه شيخمکان
6. امامزاده باباسيفالدين
7. پل تاريخي سيمره مربوط به دوره ساسانيان در مسير پلدختر
8. قلعه هاشمآباد
9. ارتفاعات زيباي کبيرکوه
10. قلعه هزار در
دهلران
اطلاعات کلي
نام رسمي: دهلران
کشور:
ايران
استان:
ايلام
شهرستان:
دهلران
بخش:
مرکزي
مردم
جمعيت
۲۳۴۹۲
زبانهاي گفتاري:
لري، لکي
مذهب:
شيعه
جغرافياي طبيعي
ارتفاع از سطح دريا:
۱۷۸ متر
اطلاعات شهري
پيششماره تلفني:
۰۸۴۲۷۲۲
وبگاه:
شهر الکترونيک دهلران
دِهلُران(به کردي: دێلوڕان، Dêluran) دومين شهر استان ايلام به لحاظ جمعيت و اولين شهرستان استان به لحاظ وسعت ميباشد که بيشترين مرز مشترک با کشور عراق را در استان داراست زبانهاي لري و کردي از زبانهاي متداول اين شهرستان ميباشد که عربي و اندکي زبان لکي نيز در بين مردم اين شهرستان رواج دارد ۱۰۰ درصد مردم اين شهرستان شيعه مذهب هستند. طوايف ساداتجايروند و باپيروند و کايدخورده و مموس از طوايف عمده اين شهرستاناند.
ديدنيها
دهلران داراي اماکن مذهبي و تاريخي و گردشگري فراواني است که برخي از آنها بدين شرح است
1. امامزاده ابراهيم قتال
2. امامزاده سيد اکبر
3. امامزاده سيد ابراهيم
4. امامزاده سيد ناصرالدين
5. امامزاده سيدفخرالدين
6. امامزاده عباس
7. مقبره سيد يوسف
8. شهرمير (جابر انصار)
9. قلاع شواخ
10. قلعه انجير
11. چشمه آبگرم
12. چشمه قير
13. غار هوير (چاه شوره)
14. غار خفاش
15. منطقه تفريحي هوير)از منابع طبيعي ملي
16. تپه تاريخي علي کش
17. شهربه خواب رفته اوارا درنزديکي بخش موسيان
18. غارها وچشمههاي طبيعي درروستاي بيشه دراز واقع در۳۰کيلومتري دهلران
19. تپه عقرب داراي سمي ترين عقربهاي منطقه
20. سد مخزني دويرج
21. مناطق خوش آب و هواي نصريان که متعلق به سادات بزرگوار ابراهيم قتال ميباشند.
22. قلعه سکهسان در روستاي بردي
23. هفت آبشار متوالي روستاي خربزان که در بيست کيلومتري بخش زرين آباد قرار دارد
اثر طبيعي و ملي دهلران
اثرطبيعي در شهرستان دهلران بين ۲۰/۴۷ الي ۱۷/۳۷ طول شرقي و ۴۳/۳۲ الي ۴۱/۳۲ عرض شمالي واقع شدهاست . مساحت آن در حدود ۱۴۸۳ هکتار است. اثر طبيعي ملي دهلران به دليل خصوصيات ويژه و منحصر بفرد ( چشمه قير , آب گرم , غار خفاش ) و همچنين زيستگاه منحصر بفرد گونه حمايت شده خفاش مورد حفاظت و کنترل اداره کل حفاظت محيط زيست ايلام قرار گرفتهاست.
منابع
• شهر الکترونيک دهلران
• مختصات
زرنه
شهر زرنه با جمعيتي در حدود ده هزار نفر در 15 کيلومتري ايوان غرب واقع شده است. شهر مرزي (سومار در غرب اين شهر و شهر نفت شهر(استان کرمانشاه)) هم در 70 کيلومتري اين شهر واقع شده است.
شهر ستان زرنه داراي بخش مرکزي به نام زرنه و دهستان کلان و ترن ميباشد. سد گنگير که در حال احداث است در چند کيلومتري اين شهر واقع شده است. وزمينهاي حاصل خيز و هموار دشت زرنه را در آينده زير پوشش آبگيري قرار ميدهد عمده درآمد مردم از راه کشاورزي و دامداري است. و بالغ بر 500 نفر از جوانان اين شهر در شهرهاي بزرگ و صنعتي مانند بندر عباس واهواز و...(ابوذر)مشغول کسب و کار هستند که اميد ميرود در آينده با به وجود آمدن فرصتهاي شغلي که از سد و کارخانه جديد سيمان و شهرک صنعتي به وجود ميآيد آنها به محل زيست وزندگي خود برگردند. حاکم زرنه در دوره زنديه والي پشتکوه بوده است که هم اکنون اصليت مردم زرنه را فيلي ها تشکيل ميدهند
سرابله
سَرابله (به کردي: سهرابله، Serable) شهري است در استان ايلام در غرب کشور ايران. اين شهر مرکز بخش چرداول در شهرستان شيروان و چرداول است.سرابله به دليل داشتن سرابي (چشمه آب ) در وسط شهر به سرابله يعني داراي آب نام گرفت عمده کار مردم اين شهر کشاورزي است و بيشترين کشاورزي آنان را کشت گندم جو نخود عدس و کشت برنج که از شهرهاي عراق به ايران وارد گرديده و به برنج عنبر بو (خوش بو) معروف است مشغول مي باشند .
منبع
• اطلس گيتاشناسي استانهاي ايران، تهران: مؤسسهٔ جغرافيايي و کارتوگرافي گيتاشناسي، ۱۳۸۳ خ.
صالحآباد (ايلام)
صالحآباد شهري است در استان ايلام ايران. صالحآباد مرکز بخش صالحآباد شهرستان مهران است.
منبع
• اطلس گيتاشناسي استانهاي ايران، تهران: مؤسسهٔ جغرافيايي و کارتوگرافي گيتاشناسي، ۱۳۸۳ خ.
لومار
اطلاعات
کشور :
ايران
استان :
ايلام
شهرستان :
شيروان و چرداول
بخش :
شيروان
جمعيت :
۲۷۳۲
ارتفاع از سطح دريا : ۸۱۲ متر
پيششماره تلفني :
۰۸۴۲۴۷۲
وبگاه :
شهرداري لومار
لومار شهري است در استان ايلام ايران. لومار مرکز بخش شيروان در شهرستان شيروان و چرداول است.
مردم لومار شيعه دوازدهامامي هستند
منبع
• اطلس گيتاشناسي استانهاي ايران، تهران: مؤسسهٔ جغرافيايي و کارتوگرافي گيتاشناسي، ۱۳۸۳ خ.
• منبع آمار جمعيت
مورموري
مورموري يکي از شهرهاي استان ايلام در غرب ايران است. اين شهر در بخش کلات شهرستان آبدانان قرار دارد. جمعيت مورموري درسال ۱۳۸۵، برابر با ۳٬۴۹۱ نفر (۶۸۴ خانوار) بوده است
اين شهر داراي آب و هوايي نيمه خشک با متوسط بارندگي ۳۵۰ ميليمتر در سال ميباشد. نزديکي به خطوط ريلي و هوايي استان خوزستان و وجود منابع گاز، نفت، گوگرد و آب درياچه سد کرخه را ميتوان به عنوان قابليتهاي بالقوه براي توسعه اين شهر دانست. شهرداري در اين شهر در سال ۱۳۸۴ تاسيس گرديد.
منابع
1. ↑ درگاه ملي آمار
موسيان
اطلاعات کلي
نام رسمي: موسيان
کشور:
ايران
استان:
ايلام
شهرستان:
دهلران
بخش:
موسيان
سال شهرشدن: ۱۳۴۵ خورشيدي
مردم
جمعيت
۲۲۸۷
زبانهاي گفتاري:
لري
جغرافياي طبيعي
مساحت:
۱ کيلومتر مربع
ارتفاع از سطح دريا:
۱۱۹ متر
آبوهوا
بارش سالانه:
۲۵۰ ميليليتر
اطلاعات شهري
پيششماره تلفني:
۰۸۴۲۷۵۲
وبگاه:
شهرداري موسيان
موسيان نام شهري است در شهرستان دهلران استان ايلام کشور ايران.
اين شهر در منطقه باستاني موسيان در کنار مرز عراق جاي دارد و فاصله آن از شهر دهلران کمتر از ۲۲ کيلومتر است. آثار باستاني بسياري از دوران تمدنهاي ايلام، ماد ،هخامنشي و ساساني در اين منطقه وجود دارد که تاکنون مورد توجه قرار نگرفتهاند.
رودخانهاي به نام دويرج از کنار اين شهر ميگذرد و آبوهواي آن در زمستانها معتدل و در تابستانها بسيار گرم است.
از روستاهاي مهم پيرامون آن ميتوان از پتک، بيات، بربيجه، فربه ،دشت عباس و عينخوش نام برد.
اغلب مردم موسيان به گويش لري تکلم ميکنند ولي برخي از مردم ساکن روستاهاي حاشيه مرز عراق، عربزبانند. مردم موسيان از طايفههاي لر کاوسي و ديناروند هستند.
منطقه موسيان دراي منابع عظيم نفت و گاز است. بسياري از اين حوزههاي نفتي با کشور عراق مشترک هستند. هم اکنون عمليات استخراج نفت در شماري از اين حوزهها از جمله حوزههاي نفتي بيات، دالپري ،دانان و چشمهخوش انجام ميگيرد.
منطقه موسيان همچنين منطقهاي حاصلخيز از حيث کشاورزي است. آب و هواي گرم منطقه و وجود منابع آب سطحي و زير زميني ،امکان کاشت بسياري از فراوردهها را فراهم آورده است .از مهمترين فراوردههاي اين منطقه ميتوان گندم، جو، ذرت، کنجد، صيفي جات، دانههاي روغني، سيب زميني، پياز،انواع سبزيجات، خرما و مرکبات را نام برد.
شهرداري موسيان در تاريخ ۱۳۴۵ خورشيدي تأسيس گرديد.
مردم منطقه در قديم کوچنشين بودند و در سالهاي ۱۳۵۱ و ۱۳۵۲ مسئولان وقت در محل فعلي شهر ساختمانسازي کردند و با اين کار هسته شهرنشيني تشکيل شد.
اين منطقه در سال ۱۳۵۹ و در جريان جنگ ايران و عراق به اشغال متجاوزان در آمد که در نتيجه شهر موسيان و روستاهاي اطراف آن به کلي ويران شدند. در سالهاي جنگ، استانداري يزد بيشتر شهر موسيان را بازسازي کرد که با تصرف دوباره از سوي عراق تمامي بازسازي به طور ۱۰۰ درصد تخريب شد. پس از پايان جنگ منطقه بازسازي شده و ازنو رونق گرفته است.
منابع
• اطلس گيتاشناسي استاناي ايران، تهران: مؤسسه گيتاشناسي، ۱۳۸۳ خ.
1. ↑ شهرداري موسيان
مساحت و بارش سالانه
مهران (شهر)
مِهران شهري است در استان ايلام ايران. مهران مرکز بخش مرکزي شهرستان مهران است.
شهر مهران يکي از شهرهاي مرزي مذهبي ايران است اين شهر نزديکترين مرز زميني بين ايران و عراق است روزانه تقريباً دو هزار زائر براي زيارت عتبات و عاليات از ايران به عراق و همچنين از عراق به ايران براي زيات امام رضا و حضرت معصومه ميآيند شهر مهران در جنوب استان ايلام قرار دارد و به ۴ بخش فرخ آباد، هرمز آباد، رستم آباد، و بخش مرکزي تقسيم ميشود امام زاده سيد حسن ابن موسي کاظم برادر امام رضا در ۵ کيلومتري شهر مهران و يکي از قطبهاي زيارت اين شهر محسوب ميگردد امام زاده علي صالح دربخش صالح آباد و ۴۵ کيلومتري شهر مهران و در جاده ايلام مهران قرار دارد.
منبع
1. ↑ اطلس گيتاشناسي استانهاي ايران، تهران: مؤسسهٔ جغرافيايي و کارتوگرافي گيتاشناسي، ۱۳۸۳ خ.
ميمه (ايلام)
اطلاعات کلي
نام رسمي: ميمه
کشور:
ايران
استان:
ايلام
شهرستان:
دهلران
بخش:
زرينآباد
مردم
جمعيت
۲۲۲۸
جغرافياي طبيعي
ارتفاع از سطح دريا:
۱۲۸۴ متر
اطلاعات شهري
پيششماره تلفني:
۰۸۴۲۷۸۲
وبگاه:
شهرداري ميمه
مِيمه شهري است در استان ايلام ايران. ميمه در بخش زرينآباد شهرستان دهلران قرار دارد.
شهر ميمه هوايي معتدل دارد. آبشار آبتاف در مسير ميمه به پهله زرين آباد در زمره مکانهاي گردشگري استان ايلام است.
تاريخچه
تپه ميمه با ديرينگي ۴۵۰۰ تا ۴۱۰۰ سال پ.م. از مکانهاي باستاني منطقه است.
منابع
• اطلس گيتاشناسي استانهاي ايران، تهران: مؤسسهٔ جغرافيايي و کارتوگرافي گيتاشناسي، ۱۳۸۳ خ.
• مختصات
1. ↑ دانشگاه آزاد ايلام
2. ↑ ايلام امروز
برگرفته از سایت : ویکی پدیا ( دانشنامه آزاد )
نویسنده : sharafali | معرفی ایلام | نظرات غير فعال است |